ZadowolonyCo to jest padaczka? Przyczyny występowania Atak padaczki Rodzaje ataków Jak wygląda atak? Pierwsza pomoc dla konwulsyjnego dopasowania Co jest traktowane padacz? Z jednej nazwy choroby - padaczka, wielu z nas mrozów działa na skórze. Rzeczywiście, ta choroba jest straszna, wiele niezrozumiałego, a nawet tajemniczego. I okazuje się, że nie tylko ludzie podlegają nią, nasi czworonożni przyjaciele mogą również cierpieć z powodu strasznych ataków. Dlatego proponujemy rozmawiać o tym, co jest padaczką u psów. Jakie są oznaki zbliżającego się ataku i co robić właściciela, którego zwierzę cierpi z powodu nieprzyjemnej to jest padaczka?Padaczka jest funkcjonalnym zaburzeniem mózgu, który staje się przyczyną spontanicznych, często niekontrolowanych napadów i napadów, które mogą towarzyszyć utrata świadomości. Padaczka wiąże się z spontanicznym występowaniem serii impulsów patologicznych w mózgu, wynik, którego staje się napad występuje we wszystkich rasach, ale niektóre predyspozycje odnotowano w takich psach:Podatki;Bigley;Bokserki;Pasterze niemieckie i belgijskie;Collie i cocker spaniels;Irlandzcy setters i retriever;Senbernara;Padel;Ochrypły;West ominąć padaczki i psy-metis. Należy zauważyć, że około 5-5,7% populacji psów cierpi na chorobę. Napad epileptyczny może obejmować zarówno całe ciało zwierzęcia, jak i pojedyncze części ciała. Na przykład tylko kończyny mogą być skręcone lub tylko głowa. Częstotliwość napadów może być również zróżnicowana - wszystkie te czynniki są brane pod uwagę przy wyjaśnianiu przyczyn padaczki psów i przy przepisywaniu występowaniaNatura padaczki może być inna. Jest zwyczajowo dzielić pierwotne i drugorzędne. Pierwotna lub idiopatyczna padaczka u psów jest związana z predyspozycją genetyczną i może być dziedziczona. W tym przypadku nie mogą być przestrzegane zmiany w strukturze mózgu. Ataki mogą wystąpić z powodu naruszeń mechanizmów wzbudzenia i ucisku układu nerwowego. Pierwszy atak w idiopatycznych psach padaczkowych może się zdarzyć od 6 miesięcy do 5 padaczka u psów nie jest związana z predyspozycją genetyczną i jest spowodowana szeregiem innych być związany z chorobami narządów wewnętrznych: niewydolności nerek lub wątroby, cukrzycy, arytmii serca, hipoglikemię, marskość padaczkowe mogą być przeciwko zapaleniu mózgu lub możliwych przyczyn napadów padaczkowych, choroby mózgu lub urazów głowy są oddzielnie wyróżnione. Procesy nowotworowe, nowotwory, wady wrodzone, zmiany zwyrodnieniowe w mózgu - wszystko może spowodować ataki mogą pojawić się drgawki z powodu zatrucia toksyn, trucizn, ze względu na skutki prądu elektrycznego lub ugryzienia owadów lub pies może mieć konwulsje lub utrata świadomości nie związana z przykład, bardzo podobne objawy mają takie problemy jak choroby ucha środkowego i naruszenia aparatu przedsionkowego. Dzięki tym zaburzeniom pies może często przechylić głowę boku; możliwe są zaburzenia koordynujące. Problemy z systemem układu oddechowego i sercowego mogą również powodować tak zwane skurcze układu oddechowego, utratę świadomości i ciężkiej słabości padaczkiAtak padaczki jest prawie zawsze nieprzewidywalny i niekontrolowany. Z tego, powoduje strach i nieporozumienie od właściciela, zwłaszcza jeśli po raz pierwszy natkną się na atakówAtaki padaczkowe są wykonane do podzielenia 4 typów:Pełny lub uogólniony atak, gdy całe ciało zwierzęcia jest "zaangażowane". Uogólnione ataki są bardziej charakterystyczne dla pierwotnej atak padaczkowy. Dla małego ataku charakteryzującego się rzadką okresową i krótką. Czasami mały atak przechodzi nawet niezauważony dla zajęcie, gdy obserwuje się drganie indywidualnych grup mięśniowych. Takie ataki są na padaczce atak, dla niego bardziej charakterystyczne zmiany zachowań, halucynacja lub nieuzasadniony strach przed niektóre ataki towarzyszy utrata świadomości, a niektóre nie są. Walki i ich czas trwania. Średnio napad biegów trwa minutę i pół, ale może być kontynuowany i znacznie dłużej. Jeśli atak nie zatrzymuje więcej niż 30 minut - pilnie potrzebuje psa wygląda atak?Zasadniczo uważny właściciel będzie mógł "obliczyć" podejście ataku padaczkowego u jego psa w wielu cechach "Formacji" napad przechodzi przez takie etapy:Zmiany w zachowaniu zwierzęcego. Jego znaki są ustalane przez psa nawet kilka dni przed samymi wydarzeniami, ale częściej za kilka godzin. Zwierzę może się martwić, strach, zatkany do dalekiego faza z nazwą poetycką "Aura" rozpoczęto bezpośrednio napad. Jego objawy drżą, naruszenie koordynacji, zwiększoną ślinę, nadmierną nerwowość, łamanie i t. "Auura" możesz zaobserwować sam atak, może płynąć inaczej. W większości przypadków istnieją takie objawy, takie jak konwulsje kończyny, zwierzę spada na plecy lub bok, głowa silnie udała się, a szczęki dokonują mimowolnego drop i ruchy konwulsyjne. Oddychanie jest zawieszone, uczniowie rozszerzają się, ślina i pianka są podświetlone. W procesie ataku zwierzę może być mimowolnie odpróżnione z powodu poważnego przepięcia mięśni brzucha. Zmniejszają się stopniowo drgawki i w ciągu 1-5 minut takim zajęciu następuje na etapie ogólnego ucisku i dezorientacji psa. Aby przyjechać do siebie, zwierzę może potrzebować od kilku minut do kilku dni, podczas których pies pozostanie obdarzony lub, wręcz przeciwnie, apatyczny. Mogą być błyski nieuzasadnionego strachu, a także tymczasowej ślepoty. Należy zauważyć, że czasami właściciel widzi tylko konsekwencje ataku, ponieważ najczęściej napady są obserwowane w nocy i wcześnie pomoc dla konwulsyjnego dopasowaniaNa właścicielu psa podatnego na materiały padaczkowe, leży wielką odpowiedzialność. Po pierwsze, jeśli Twoje zwierzę jest zarejestrowane przez powtarzanie ataków, musisz pamiętać, że każdy dodatkowy stres może ich sprowokować, więc spróbuj zawierać chore zwierzę w atmosferze wzajemnego zaufania i miłości. Po drugie, podczas wystąpienia ataku, nie powinieneś bać się psami. Dla zwierzęcia ważne jest, aby tworzyć komfortowe warunki, możesz umieścić poduszkę pod jednak ostrożny, podczas konwulsji, gdy szczęki psów są spontanicznie spadające, może być przypadkowo uszkodzony. Ponadto nie powinieneś trzymać się w ustach zwierząt, ocen, opinii, że pies może połknąć swój własny język i udusić - trzymaj psa, nie próbuj kontrolować swoich konwulsyjnych ruchów, są one wykonywane mimowolnie. Po prostu są blisko i nazywaj zwierzęciem o nazwie. Nie zawsze po stronie psa są pewne odpowiedzi, ale może pomóc przyspieszyć proces zatrzymania w pomieszczeniu z chorym psem, nie było ostrych przedmiotów, ostrych dźwięków lub jasnych. Również w pokoju z chorym zwierzęciem nie ma nic do robienia innych psów lub kotów, które mogą być przestraszone i zaatakować. Jeśli atak trwa bardzo długo lub ma kilka powtarzających się napadów, konieczne jest pilna hospitalizacja. W ekstremalnych przypadkach, gdy nie ma możliwości dostarczenia chorego zwierzęcia do szpitala, jest wstrzykiwany lekami przeciwdrgawkowymi na własną rękę. Ale tylko ten lek, który został mianowany przez lekarza uczestniczącego i tylko w zalecanych dawkach!Ponadto weterynarze radzimy wszystkim właścicielom zwierząt cierpiących na padaczkę, aby przeprowadzić dokładne zapisy z czasem, czasem trwania i manifestacją ataków. Te znaki są bardzo pomocne w diagnozowaniu i jest traktowane padacz?Zajęcia leczenia jest niemożliwe bez wyjaśnienia przyczyn ich występowania. Naturalnie, niewydolność nerek, ponieważ przyczyna padaczki będzie traktowana na swój własny sposób i nowotwory mózgu na swój sposób. Niestety, ale nie zawsze jest możliwe, aby całkowicie zatrzymać ataki, w którym to przypadku próbują zmniejszyć częstotliwość ich manifestacji. Leczenie padaczki jest zawsze indywidualnie i wystarczająco długie. Dla diagnozy, takie drogie badania mogą być potrzebne jako MRI lub analiza płynu przypadku, gdy choroby organów wewnętrznych, mózg i zatrucie toksyn w zwierzęciu rozpoznają podstawową idiopatyczną padaczkę. Dzięki tej diagnozie wymagane jest leczenie zwierzęce do życia. Będzie to w stałym przyznaniu się do antykonwuldów. Jednocześnie leki o sprawdzonej skuteczności nie są tak wiele. Obejmują one fenobarbital - lek, który nie jest tak łatwy do dostać się do CIS i drogiego zauważyć, że jeśli wstawiono konwulsje, pomimo odbioru leków przeciwdrgawkowych, konieczne jest zmianę schematu leczenia i podejmować dodatkowe analizy. Należy pamiętać, że nawet jeden atak padaczkowy jest powodem skontaktowania się z szpitalem i szczegółowym badaniem. W końcu każde zajęcie jest poważnym testem dla psa, który pociąga za sobą uszkodzenie układu nerwowego. Udostępnij w sieciach społecznościowych:: Podobny

Izabella Gosiewska: Jakie są przyczyny padaczki u psów? Jacek Sobczyński: Aby omówić przyczyny padaczki u psów, musimy najpierw wyjaśnić, czym właściwie jest padaczka i co rozumiemy pod jej pojęciem. Większości z nas padaczka kojarzy się z napadem drgawkowym, jednak nie wszyscy wiedzą, że napad drgawkowy nie musi być chorobą samą w sobie, a jedynie wynikiem zaburzeń chorobowych innego tła. Z tego powodu możemy wyróżnić drgawki powstałe w wyniku zaburzeń metabolicznych w organizmie, np. nieprawidłowe odżywienie komórek nerwowych, z powodu spadku glukozy we krwi, a także drgawki powstałe w wyniku wtórnych zmian wewnątrzczaszkowych, np. zapalenia mózgu. I ostatni rodzaj - drgawki padaczkowe tzw. idiopatyczne/wrodzone, czyli powstałe z niewyjaśnionej do końca przyczyny. Obserwujemy jednak pewną zależność dziedziczenia tych padaczek u niektórych zwierząt. Zatem, jakie rasy są najbardziej zagrożone padaczką? Są to np. sznaucery miniaturowe, foksteriery szorstkowłose, owczarki niemieckie, owczarki belgijskie, owczarki collie, labrador retrivery, golden retrivery, cocker spaniele, jamniki, beagle, setery irlandzkie, pudle, syberian husky, bernardyny, bernenskie psy pasterskie, wilczarze irlandzkie, wyżły niemieckie oraz keeshound. W przypadku tych ras opisany został w literaturze model dziedziczenia. Jednak to nie znaczy, że u wszystkich psów tych ras możemy spodziewać się padaczki, a jedynie u niektórych osobników z poszczególnych linii. W jakim wieku u psa najczęściej pojawia się pierwszy atak padaczki? Katarzyna Strandziewicz: W przypadku padaczki wrodzonej, ataki mogą pojawić się w zasadzie już w pierwszych tygodniach życia, jednak najczęściej zaczynają się w wieku od 2 do 6 roku. Jednak mając na uwadze to, o czym wspomnieliśmy na początku, czyli o podziale przyczyn drgawek, jasne staje się, że drgawki mogą wystąpić u zwierząt w ciągu ich całego życia, zarówno w młodym, jak i starszym wieku. Czy jeden atak padaczki pozwala na stwierdzenie, że pies cierpi na tę chorobę? Nie, niestety nie jest to takie proste. Może zdarzyć się tak, że u danego osobnika wystąpi pojedynczy atak drgawkowy o niepoznanej przyczynie i nigdy więcej nie powtórzy się kolejny. Jednak niezależnie od tego, czy będzie to pojedynczy atak, czy wystąpi kolejna seria ataków – powinno udać się ze zwierzęciem do lekarza, który zbada zwierzę i ewentualnie zleci dalszą diagnostykę w celu określenia przyczyn drgawek, a co najważniejsze - przybliży właścicielowi, czego może się spodziewać w przyszłości i to, jak dalej postępować. Jak przebiega diagnostyka psa krok po kroku? Jaka jest lista badań, które potwierdzą lub wykluczą chorobę? Niestety w medycynie weterynaryjnej nie opracowano jeszcze bezpośrednich testów potwierdzających bądź wykluczających padaczkę wrodzoną. Dlatego możemy założyć, że mamy do czynienia z padaczką idiopatyczną, przez wykluczenie innych przyczyn drgawek. W tym celu lekarz weterynarii powinien przeprowadzić szczegółowe i rzetelne badanie neurologiczne zwierzęcia, którego wynikiem będzie skierowanie go na ukierunkowane badania dodatkowe. I tak chcąc wykluczyć problemy metaboliczne, zleca się rozszerzone badania krwi i moczu, a w przypadku podejrzenia zmian wewnątrzczaszkowych zaawansowane badania obrazowe mózgu : rezonans magnetyczny czy tomografię komputerową. Wynika więc z tego, że nie da się ustalić „złotej listy” badań diagnostycznych, a badania te nie mogą być wykonywane w oderwaniu od wyniku konsultacji neurologicznej. Polecamy: Najpopularniejsze rasy psów w Polsce Na czym polega leczenie padaczki u psów? Zadaniem terapii jest wyeliminowanie drgawek, a przynajmniej znaczne ich ograniczenie oraz złagodzenie ataków. W tym celu dysponujemy szerokim wachlarzem leków przeciwdrgawkowych. W pierwszej kolejności z reguły stosowane są leki pierwszej generacji, które w większości przypadków doskonale sprawdzają się w terapii zwierząt. Charakteryzują się dobrą dostępnością i niską ceną, ale niestety powodują skutki uboczne. Możemy także zastosować leki drugiej i trzeciej generacji, które wywołują mniej skutków ubocznych, natomiast ich minusem jest wysoka cena. W niektórych przypadkach konieczne może okazać się wprowadzenie terapii łączonej z użyciem tych leków. Dobór terapii musi opierać się o stan kliniczny pacjenta oraz uwzględniać możliwości jego właściciela. Czy terapia farmakologiczna nie powoduje spustoszenia w organizmie, np. dysfunkcji wątroby? Czy można zminimalizować ryzyko skutków ubocznych terapii farmakologicznej? Niejednokrotnie wśród właścicieli spotykamy się z lękami dotyczącymi skutków ubocznych stosowania leków przeciwdrgawkowych. Jednak prawidłowe i odpowiedzialne poprowadzenie terapii minimalizuje ryzyko wystąpienia skutków ubocznych. W tym celu należy odpowiednio ją kontrolować, poprzez wykonywanie badań krwi, które powinny obejmować między innymi określanie stężeń niektórych leków w organizmie. Część leków przeciwdrgawkowych w swoich przemianach w organizmie omija wątrobę, w związku z czym mogą być stosowane u zwierząt z potwierdzoną niewydolnością wątroby. Czy każdy przypadek padaczki wymaga stałej terapii farmakologicznej? Jakie przypadki nie wymagają takiej terapii? Model terapii padaczki zależy tak naprawdę od lekarza prowadzącego. Opinie na temat tego, w jaki sposób pies powinien być leczony są różne. My przyjmujemy zasadę, że jeżeli pies ma padaczkę idiopatyczną, która jest chorobą nieuleczalną, to w jego mózgu są zmiany, które się nie cofną, dlatego jeżeli jest potrzeba wprowadzenia leczenia, to powinno ono być prowadzone do końca życia zwierzęcia, tak samo jak ma to miejsce u ludzi. Nikt u ludzi nie odstawia leków przeciwdrgawkowych, aby sprawdzić, czy ataki wystąpią ponownie, czy nie. Szczególnie, że nawrót ataków może być silniejszy i stanowić zagrożenie dla życia. Ponadto każdy kolejny atak jest dużym stresem dla właściciela. Należy podkreślić, że tak naprawdę każda terapia musi być dostosowana do stanu zwierzęcia i musi być ustalona w porozumieniu z jego właścicielem. Jak zazwyczaj wygląda atak padaczki u psa? Klasyczny atak padaczki składa się z trzech faz. Pierwsza faza to faza zwiastunowa tzw. aura - charakteryzuje się zmianą zachowania zwierzęcia i z reguły zwiastuje wystąpienie ataku. Te zmiany zachowania to często pobudzenie, niepokój, strach, chodzenie bez celu. Dzięki nim niektórzy właściciele są w stanie przewidzieć wystąpienie ataku. Właściciele często opowiadają, że próba odwrócenia uwagi, czy przytulenie psa w tym stanie potrafi wyhamować atak, oczywiście nie u wszystkich zwierząt. Kolejna faza to tzw. szczyt ataku - ictus. Charakteryzuje się utratą przytomności, zwierzę nie reaguje na otoczenie i jest nieświadome. Znajduje się w pozycji leżącej, a jego ciało poddane jest drgawkom, nagłym skurczom mięśni powtarzającym się z dużą częstotliwością. Z reguły są to drgawki uogólnione (dotyczące całego ciała), głównie zauważalne na kończynach i głowie. W trakcie ataku może wystąpić ślinienie, oddanie moczu czy kału. Sam atak zazwyczaj trwa krótko, od kilku sekund do kilku minut. Przedłużające się ataki padaczki, powyżej 10 minut i powtarzające się po sobie, są zagrożeniem dla życia zwierzęcia i wymagają interwencji lekarskiej. Trzecia faza ataku to faza poatakowa, tzw. postictus. Trwa kilka minut do kilku godzin, czasami w ogóle nie jest zauważana przez właścicieli. Zwierzęta wycieńczone po ataku zazwyczaj zasypiają, ewentualnie zupełnie odwrotnie są bardzo pobudzone, chodzą bez celu, obijają się o przedmioty. Często po takim ataku występuje czasowa utrata wzroku, zauważa się nadmierny apetyt albo agresję. Zobacz także: Ropomacicze u suczki - jak leczyć, gdy leki nie skutkują? Jak pomóc psu podczas ataku? Najważniejszą rzeczą w trakcie ataku jest zabezpieczenie zwierzęcia przed ewentualnym upadkiem, np. z kanapy lub przed uderzeniem się np. głową o meble. W tym celu dobrze jest zawinąć go np. w koc, czy kołdrę i starać się przytulić, przytrzymać, aż do momentu ustąpienia ataku. Nierozsądne są w trakcie ataku jakiekolwiek próby manewrowania przy pysku zwierzęcia, czy to w celu zabezpieczenia języka, warg, czy w jakimkolwiek innym celu. Grozi to dotkliwym pogryzieniem, szczególnie, że zwierzę jest nieświadome i nie zdaje sobie sprawy z tego, że gryzie i kogo gryzie. Dla niektórych osób może się to wydawać kontrowersyjne, ale pamiętajmy pierwszą zasadę przy udzielaniu pomocy poszkodowanemu - "zły ratownik, to ranny ratownik". Nawet jeżeli doszłoby do powstania ran w wyniku samougryzienia, dużo łatwiej będzie sobie z nimi poradzić, niż leczyć często dotkliwe w skutkach pogryzienia nas samych. Należy starać się zabezpieczyć zwierzę przed zachłyśnięciem się językiem czy innymi przedmiotami, poprzez usunięcie wszelkich przedmiotów, które mogą zostać połknięte z okolicy pyska i w miarę możliwości skierowanie głowy na płasko, czy do dołu. Należy unikać przekręcania psa na plecy w takiej sytuacji. Czasami lekarz może wydać do domu lek do podania doodbytniczego, który zaczyna działać w ciągu 15 minut i pozwala wyhamować ataki i wyciszyć zwierzę. Na szczęście ataki trwają z reguły dość krótko i w większości przypadków niepotrzebna jest bezpośrednia pomoc właściciela. Bardzo istotne jest to, aby po ataku w miarę możliwości zapewnić naszemu zwierzęciu spokój, ciszę i najlepiej półmrok. Jeżeli zwierzę zasypia po ataku, nie należy go wybudzać. Czasem ataki przebiegają bardzo łagodnie i krótkotrwale - czy one w równym stopniu, co te silne ataki, powinny niepokoić właściciela? Czy są choroby, które w objawach przypominają padaczkę, ale są mniej groźne dla zdrowia psa? : W odpowiedziach udzielonych wcześniej opisaliśmy przebieg typowego ataku padaczkowego, natomiast nie wspomnieliśmy o tym, że istnieje duża grupa padaczek o atypowym przebiegu. Mogą to być napady miejscowe, np. często obserwowane u kotów drgawki dotyczące tylko obszaru głowy (tiki), czy okresowe zaburzenia zachowania np. agresja albo stany nieobecności. Wszystkie te ataki charakteryzują się okresowością, zaburzeniami świadomości zwierzęcia i wykazują zmiany w obrazie czynności elektrycznej mózgu. Istnieje również pewna grupa zwierząt, które trafiają do nas, ponieważ ich właściciele podejrzewają, że objawy zaobserwowane u ich pupila wskazują na padaczkę. Zdarza się jednak, że są to np. omdlenia w wyniku niewydolności krążeniowo-oddechowej, czy wynikające z pobudzenia emocjonalnego. Dlatego bardzo ważny jest dokładny wywiad z właścicielem, a nieocenioną pomocą dla lekarza są filmy nagrane przez właściciela, ukazujące przebieg ataku, np. za pomocą kamery w telefonie komórkowym. Czy padaczkę mogą wywołać leki lub ugryzienie kleszcza? Istnieje grupa leków powodująca obniżenie progu drgawkowego, które mogą przyczynić się do wywołania drgawek. W większości są to leki narkotyczne, używane do znieczulenia ogólnego. Nie znaczy to, że padaczka jest przeciwwskazaniem do znieczulenia. Potrzebny jest indywidualnie dobrany schemat znieczulenia i profesjonalna opieka anestezjologiczna. Również niektóre substancje toksyczne mogą spowodować ataki drgawkowe w wyniku zatrucia. Rozpatrując możliwość wystąpienia drgawek w wyniku ukąszenia przez kleszcza, należy brać pod uwagę jedynie choroby przez niego przenoszone. Część tych chorób może powodować groźne, szybko postępujące objawy neurologiczne, np. w przebiegu zakażeń flawirusowych (odkleszczowe zapalenie mózgu), boreliozy czy babesiozy. Należy podkreślić, że tego typu zaburzenia zdarzają się niezmiernie rzadko. Jednak w przypadku podejrzenia, powinno być wykonane u pacjenta badanie płynu mózgowo-rdzeniowego. Czy padaczka jest równie częsta u psów jak i u kotów? Jak podaje literatura i doświadczenie, zdecydowanie częściej padaczka opisywana jest u psów - 1% do 3% populacji. U niektórych ras nawet do 17%. Okazuje się, że nawet 5-6% populacji psów przeżywa przynajmniej jeden epizod padaczkowy w życiu. U kotów padaczka jest rozpoznawana zdecydowanie rzadziej, a liczbę pacjentów szacunkowo określa się na ok. 1% populacji. Warto dodać, że u kotów z napadami drgawkowymi, zdecydowana większość ma swoją określoną przyczynę. Tylko u 5-10% pacjentów rozpoznano padaczkę idiopatyczną, pierwotną. Polecamy: Kaszel u psa - jak leczyć? Z lekarzami weterynarii Jackiem Sobczyńskim i Katarzyną Strandziewicz z Kliniki Weterynaryjnej Bemowo - Paweł Kowalczyk ( rozmawiała Izabella Gosiewska .

Różne choroby mogą przytrafić się naszemu zwierzęciu, są jednak takie, których wyjątkowo się obawiamy. Jedną z nich jest padaczka u psa. W większości przypadków nie mamy możliwości uchronić pupila przed zachorowaniem. Możemy za to ściśle współpracować z lekarzem, który po starannej diagnostyce dobierze odpowiednie leczenie. Tylko wtedy pies ma szansę znów cieszyć się każdym dniem. 1. Czym jest psia padaczka? 2. Co może być przyczyną ataków padaczkowych u psów? 3. Co może być przyczyną problemów u szczeniąt? 4. A jak wygląda psia padaczka u dorosłych zwierząt? 5. Jak rozpoznać atak padaczki u psa? 6. Czy to już czas na wizytę u lekarza? 7. Padaczka u psa. Jak pomóc? 8. Czy można zrobić coś w domu? Czym jest psia padaczka? Istotą tej choroby jest wadliwe funkcjonowanie mózgu, w którym wyładowania elektryczne ulegają zaburzeniu. Dochodzi przez to do nawracających drgawek. Mogą się one objawiać w różny sposób, ze względu na to, że zmienione impulsy mogą mieć różny czas trwania i moc. Drgawki padaczkowe, inaczej epilepsja, u psa może mieć charakter częściowy (padaczka ogniskowa) lub obejmować całe ciało (padaczka uogólniona). Co może być przyczyną ataków padaczkowych u psów? Do wystąpienia padaczki może przyczynić się wiele chorób. By dojść do źródła problemu, należy u każdego psa krok po kroku wykonywać kolejne badania. Warto drążyć temat, by dowiedzieć się, co stoi za niepokojącym zachowaniem naszego czworonoga. Padaczkę mogą wywołać choroby wewnątrz lub pozaczaszkowe. Przyczyny wewnątrzczaszkowe to napady padaczkowe są w takich przypadkach wtórne do poważnych chorób, które rozwijają się na terenie mózgu. Mogą to być zmiany wrodzone, zawały, krwawienia, ale także zmiany zapalne, a nawet nowotworowe. Z kolei przyczyn pozaczaszkowych jest naprawdę bardzo wiele. Są zlokalizowane w różnych miejscach organizmu. Psia padaczka jest problemem wtórnym, dlatego poza atakami drgawek, można zauważyć też inne objawy – charakterystyczne dla choroby podstawowej. W pierwszej grupie przyczyn pozaczaszkowych znajdują się choroby serca oraz zmiany naczyniowe, czy nadciśnienie. Kolejną kwestią są stany zapalne układu nerwowego. Mogą one być wywołane różnymi patogenami, ale przyczyną może okazać się też np. udar cieplny. Dość często do ataków padaczkowych przyczyniają się urazy. Zdarza się, że u psa, który dopiero przeżył np. wypadek samochodowy, właściciel obserwuje drgawki. Może też być tak, że od wypadku upłynie sporo miesięcy, czasem nawet lat, zanim pierwsze objawy dadzą o sobie znać. W przypadku młodych zwierząt przyczyną problemów mogą być zmiany rozwojowe. U szczeniąt najczęściej tłem są wady genetyczne, które są związane z budową mózgu, czy rdzenia kręgowego. Innym przykładem jest zaburzenie odżywiania komórek nerwowych. Wykrycie takich zmian wymaga specjalistycznych badań i dużego zaangażowania ze strony opiekuna. Wiele napadów padaczkowych ma swoją przyczynę w zaburzeniach metabolizmu. Obniżony poziom cukru, choroby wątroby, nerek, zespolenie wrotno-oboczne, zmieniony poziom hormonów tarczycowych, a nawet zatrucia. To tylko niektóre z problemów, które poza charakterystycznymi dla siebie objawami, mogą dodatkowo przyczynić się do wywołania napadu padaczkowego. Kolejną dużą grupą chorób mogących mieć wpływ na wystąpienie drgawek, są zmiany nowotworowe, które rozwijają się na terenie mózgu i rdzenia kręgowego. To bardzo niebezpieczne przypadki, które dotykają najczęściej zwierzęta w średnim wieku. Ich diagnostyka jest trudna, ale przy odpowiednim zaangażowaniu możliwe jest znalezienie dokładnej lokalizacji guza. W trakcie badania może okazać się, że jest to zmiana przerzutowa z innej części organizmu, więc podczas leczenia konieczne będzie zwrócenie uwagi na większą ilość lokalizacji nowotworu. Ostatnią przyczyną w tej grupie są zmiany zwyrodnieniowe na terenie mózgu; dotyczy to psiaków w średnim i starszym wieku, u których w układzie nerwowym dochodzi do charakterystycznych zmian związanych z wiekiem. W wielu przypadkach, pomimo prób, nie udaje się znaleźć przyczyny ataków padaczkowych. Takie zwierzęta zwykle mają mniej niż 5 lat. Czasem okazuje się, że inne psiaki z tego samego miotu, albo ich rodzice, borykają się z podobnym problemem. Jeżeli kolejne badania nie wskazują nam przyczyny problemu, taką padaczkę diagnozuje się jako idiopatyczną. Co może być przyczyną problemów u szczeniąt? Wszystkich problemów, które mogą stać się przyczyną wystąpienia padaczki, jest bardzo dużo. U szczeniąt ich listę można nieco zawęzić. Charakterystyczna dla młodych zwierząt jest padaczka idiopatyczna, a także padaczka wywołana zaburzeniami rozwojowymi, zapaleniami czy zatruciami. Nie można także zapomnieć o różnego rodzaju wypadkach, w których uczestniczą młode psiaki. A jak wygląda psia padaczka u dorosłych zwierząt? U nich znacznie częściej niż u szczeniąt, przyczyną wystąpienia padaczki są problemy sercowo-naczyniowe, choroby nowotworowe, zapalenia i zmiany metaboliczne. Mamy tu też do czynienia z przyczynami wewnątrzczaszkowymi. U starszych zwierząt z kolei, należy dodatkowo brać pod uwagę zmiany zwyrodnieniowe. Pomimo bardziej lub mniej prawdopodobnych przyczyn rozwinięcia się psiej padaczki, lekarz podczas diagnozy musi wziąć pod uwagę wszystkie możliwości. Wprawdzie są choroby, które występują częściej w danych przedziałach wiekowych, jednak żywy organizm lubi zaskakiwać i robić wyjątki, co zawsze trzeba mieć na uwadze. Jak rozpoznać atak padaczki u psa? Objawy padaczki u psa mogą być bardzo zróżnicowane. Zdarza się, że choroba będzie przejawiała się jedynie przez drżenia pojedynczych mięśni – możemy to obserwować jako niekontrolowany ruch łapy, czy ucha lub rytmiczne mrugnięcia powiek. Czasem dochodzi do zmian zachowania psa. W takich przypadkach naszą uwagę zwróci nagła agresja czworonoga, szczekanie lub wycie. Bywa też, że objawy są zupełnie nietypowe, wywodzące się z przewodu pokarmowego, wtedy psiak wymiotuje lub cierpi z powodu nagłej biegunki. Wszystkie te objawy zalicza się do padaczki ogniskowej. W poważniejszych jednak przypadkach zaburzenia dotyczą całego ciała. Uogólniony atak padaczkowy można podzielić na cztery części. Na początku mamy do czynienia z fazą zwiastującą atak padaczki u psa – zwierzę wyraźnie zmienia swoje zachowanie, staje się bardziej pobudzone. Taki stan może trwać kilka godzin, ale może też przedłużyć się do kilku dni. Tuż przed atakiem przychodzi kolejna faza – aura. Pies jest wtedy niespokojny, nie może znaleźć sobie miejsca, jest rozkojarzony, a jednocześnie szuka bliskości człowieka. Trzecia faza to czas właściwego ataku padaczkowego, który przebiega z różną intensywnością i długością. Zwierzę traci przytomność, drży, ma napięte mięśnie lub może wykonywać mimowolne ruchy przypominające pływanie. Psiak może też ślinić się, oddać kał lub mocz. Po ataku przychodzi czas na fazę popadaczkową. Zwierzę odzyskuje wtedy świadomość, jednak jest jeszcze oszołomione atakiem i próbuje znaleźć sobie ciche i spokojne miejsce, by odpocząć. Czy to już czas na wizytę u lekarza? Atak padaczkowy nigdy nie jest przyjemny – ani dla psa, ani dla właściciela. Jeżeli u psiaka wystąpi choćby jedna taka sytuacja, należy jak najszybciej zgłosić się z pupilem do lekarza weterynarii. Nie każde drgawki u psa są padaczką, dlatego lekarz dokładnie wypyta o wszystkie szczegóły ataku, zbada zwierzę, ale też pobierze pierwsze próbki krwi, lub zaleci inne badania dodatkowe. Proces diagnostyczny pozwoli znaleźć odpowiedź na pytanie, co było pierwotną przyczyną ataku. W takich przypadkach nigdy nie należy zwlekać z konsultacją – nawet jeżeli atak był krótki, a pies wydaje się czuć dobrze. Nie wiemy, kiedy będzie miał miejsce kolejny atak, a może on przecież zdarzyć się podczas naszej nieobecności w domu. Pamiętajmy, że ataki drgawkowe nie pozostają bez wpływu na organizm. Pozostawione bez kontroli mogą doprowadzić do obrzęku mózgu, uszkodzenia, a nawet utraty komórek nerwowych, czy przegrzania. Padaczka u psa. Jak pomóc? Początkowo lekarz weterynarii poinstruuje, jak należy zachować się przy ewentualnym kolejnym ataku, przepisze też leki, których zadaniem będzie nie dopuścić do kolejnych ataków i tym samym przywrócić psu normalne funkcjonowanie. Takie preparaty należy mieć zawsze przy sobie i kierować się zasadą – gdzie pies, tam leki. Jeżeli tylko uda się ustalić pierwotną przyczynę problemu, lekarz dołoży wszelkich starań, by ją usunąć. Nie zawsze jednak jest to możliwe. Kiedy napady padaczkowe zaczynają pojawiać się częściej niż raz w miesiącu, jest to sygnał, że należy rozpocząć codzienne podawanie leków. Leczenie padaczki musi być prowadzone sumiennie, regularnie i pod ścisłym nadzorem lekarza. Należy przestrzegać nie tylko pór podawania leków, ale również wizyt kontrolnych i okresowych badań. Czy można zrobić coś w domu? Przede wszystkim warto postarać się, żeby zawsze ktoś przebywał z psiakiem. Atak padaczkowy, który przydarzy się pod nieobecność opiekunów, może być bardzo groźny w skutkach. Kiedy dochodzi do fazy zwiastunowej, tym bardziej pilnujmy psa, by w czasie ataku móc uchronić go przed niepotrzebnymi uderzeniami. Należy zadbać, by w pobliżu nie było np. krzeseł czy stołu. Można też położyć zwierzaka na miękkim posłaniu.

Nie każdy właściciel kota może sobie wyobrazić, że ich zwierzaka, jak i niektórzy ludzie, może być chory na padaczkę. Jednak, zdaniem lekarzy, ta choroba wśród przedstawicieli kotów w ostatnim czasie pojawia się coraz częściej i częściej. Przy tym wiele osób zwraca uwagę na dziwne zachowanie swojego «sąsiada», ale to wyjaśnić go nie mogą. Im do głowy nie przychodzi, że zwierzę cierpi tak poważnej tym artykule będziemy mówić o tym, jak wygląda padaczka u kotów. Objawy, leczenie i profilaktyka tej choroby również nie pozostanie bez to jest padaczkaOd Razu należy powiedzieć, że ta choroba nie jest zakaźna. Jego przyczyny mogą być bardzo zróżnicowane. Często, zauważając dziwne zachowanie kota, właściciel może pomyśleć, że zwierzę nie żartuje, i nie dać tej wartości. A szkoda...Padaczka u kotów (objawy, leczenie omówimy poniżej) – to szczególne zaburzenia mózgu, które można rozpoznać po drgawek i конвульсиям, utrzymującym się przez krótki czas. To jest choroba może wystąpić nie tylko u kotów, mu narażone są również i inne zwierzęta, no i oczywiście ludzie. Czasami choroby spowodowane zaburzeniami w mózgu, a czasem są i inne zwykle, diagnoza «padaczka» stawia się wtedy, gdy ataki i napady powtarzają się z jakąś lepiej zrozumieć istotę choroby, pozwala nam określić z niektórymi terminami, towarzyszącymi mu:продромная faza – jest to okres, gdy w zachowaniu zwierzęcia pojawia się niepokój i pewna nerwowość; kot pojawia się nieodpartą potrzebę ruchu i zaczyna niekontrolowane nosić w domu;постиктальная faza – czas po drgawek; w tym okresie kot może być сонливой, wykazywać oznaki depresji; mogą również przeszkadzać ataki «волчьего» apetytu, pewne emocje; ta faza może trwać od 24 do 48 godzin;Serca – same skurcze; obserwuje się szamotaninie kończyn, drgawki, utrata kontroli nad fizjologicznymi przesyłce organizmu, silne ugięcie w kręgosłupie; taki stan trwa zwykle 1ó3 minuty;Częściowy serca – obejmuje cały organizm, a tylko niektóre grupy mięśni; może przejawiać się w postaci niekontrolowaną agresją, próbuje gryźć nieistniejący przedmiot, drżenie ogona lub chorobyPrzede wszystkim trzeba rozumieć, co to jest padaczka u kotów, leczenie będzie zależeć właśnie od tego. Specjaliści dzielą się na wszystkie ataki na dwa główne rodzaje:Prawdziwa; języku medycyny nazywają się trochę inaczej: objawowe i padaczka jest dość trudne w diagnostyce, ustalić prawdziwą przyczynę bywa bardzo trudne. Wielu lekarzy mają skłonność wierzyć, że tu są winni genetyczne nieprawidłowości mózgu lub rodzajowe kontuzji u kociąt. Choroba objawia się już w bardzo młodym wieku, praktycznie nie poddaje się leczeniu, ściga kota przez całe życie, a z czasem, czas trwania i nasilenie napadów wzrasta. Leczenie niniejszej padaczki jest bardzo długi i skomplikowany. W niektórych ciężkich przypadkach, aby zakończyć cierpienia zwierzęcia, nawet oferują go odróżnieniu od poprzedniego wariantu fałszywy padaczka nosi nabyty charakter. W tym przypadku objawy najczęściej są konsekwencją innych chorób lub urazów głowy. Przy czym od momentu urazu do momentu pojawienia się pierwszych objawów może przejść przez dość długi czas, gospodarze mogą nie być świadome tego, że ich kot jest w wyglada padaczka u kotów? Objawy tej choroby są dość wymowne. Najczęściej jest zwiastunem serca jest kompletny bezruch. Zwierzę jakby zamiera, zdaniem wpada w jeden punkt, może wystąpić utrata orientacji, kot nie reaguje na bodźce zaczyna się sam atak, zwierzę spada i zaczyna drgać w przypływie, skręcać i выгибаться temu. Obserwuje się skurcze, drętwienie ciała, możliwe jest częściowe zatrzymanie oddechu, łapy są losowane. Podczas ataku może się zdarzyć mimowolne opróżnianie jelit lub pęcherza moczowego, kot procesy te już nie kontroluje. Szczęki zwierzęcia stale porusza się, jakby coś żuć, a nogi zwisające, przedstawiając jogging. Oddech zwierzęcia może wychodzić biała piana. Jeśli ona nie jest biała, a różowy ó to znaczy, że twój ulubieniec uszkodził sobie język lub policzki i stan może trwać od kilku sekund do kilku minut. Po ataku kot staje się апатичной, ciężko oddycha i długo dochodzi do siebie. Czasami po ataku zwierzę może stracić wzrok i słuch na kilka występuje padaczka u kotów? Przyczyny mogą być bardzo zróżnicowane. Jak już wspomniano, padaczka może być objawem innych chorób, a także być wrodzona, uwarunkowana zmianami przyczyny choroby i pomóc zwierzęciu samodzielnie jest niemożliwe. Tu ważna jest szybka konsultacja skonsultować się z lekarzem weterynarii na czas, można ustalić przyczynę choroby i złagodzić stan poprawnie zdiagnozować źródło choroby, trzeba zdać niektóre badania i zrobić specjalne testy. Jeśli okaże się, że padaczka jest fałszywy, to trzeba leczyć schorzenie, napady z czasem odbędą się sami sobą. Trudniej, gdy rozpoznano idiopatyczna padaczka ó tu zwierzęcia potrzebował stałej opieki i pomocy pana na całe Jeśli wiesz, jak leczyć epilepsję u kotów, to jeszcze nie znaczy, że możesz to zrobić samodzielnie. Aby prawidłowo postawić diagnozę, niewiele tylko zobaczyć serca i zrozumieć, że on nadaje się pod obraz opisany powyżej. Tu wszystko jest o wiele trudniejsze. Aby upewnić się, że diagnoza trafna, lekarz musi wyznaczyć swojego zwierzaka biochemię krwi, USG narządów jamy brzusznej, REZONANS magnetyczny lub tomografia komputerowa, EEG, rtg klatki po otrzymaniu wyników maksymalnej liczby badań, a także po wysłuchaniu państwa szczegółowy opis, a najlepiej po obejrzeniu wideo serca, lekarz może zrozumieć prawdziwą przyczynę choroby i przepisać odpowiednie koty mają skłonność do padaczkiWiele «кошковладельцы» chciał wiedzieć, zależy czy padaczka u kotów od rasy zwierzęcia lub jakichkolwiek innych cech. Na dzień dzisiejszy nie odnotowano związku między rasy zwierzęcia i częstotliwości chorób. A oto związek między padaczką i płci zwierzęcia jest. Ustalono, że koty chorują tej strasznej choroby częściej choroba ma wrodzony charakter, to pierwsze ataki zazwyczaj przypada na okres dojrzewania zwierzęcia. Jeśli padaczka jest fałszywy, to jakieś tymczasowe połączenie ustawić bardzo trudne. Choć padaczka jest dziedziczona, to nie zawsze zdarza się właśnie od matki do dzieci. Czasami choroba objawia się w drugim, a nawet trzecim pokoleniu. Dlatego jeśli zajmujesz się hodowlą kotów, niezależnie od formy choroby zwierząt warto wykluczyć z «plemienia”.Kiedy rozpocząć leczenieAby rozpocząć leczenie poprawnie i na czas, trzeba się liczyć i przymocować ataki padaczki u kotów. Leczenie zależy od tego, jak często zdarzają napady padaczkowe u twojego pupila zdarzają się nie częściej niż dwa razy w roku, przy czym zwierzę nie cierpi na choroby towarzyszące, leczenie wyznaczyć nie warto. Twoim zadaniem ó uważnie obserwować zwierzakiem i starać się zminimalizować ryzyko kontuzji do minimum napady padaczkowe powtarzają się raz w miesiącu i częściej, zwierzę potrzebuje w leczeniu specjalnymi антисудорожными lekami. Nie zapominaj, że przypisać je tylko lekarz. Prawidłowo dobrany lek pociągnie za sobą wzrost nasilenia i czasu trwania napadów. Dokładne przestrzeganie zaleceń lekarza, właściwa pielęgnacja zmniejszyć częstotliwość ataków i ułatwią stan lekarza weterynarii-neurologaPadaczka u kotów ó choroba nie jest zbyt studiująca. Można jednak pomóc lekarzowi prawidłowo określić rodzaj choroby. Aby pomóc doktorowi, postaraj się zawczasu przemyśleć odpowiedzi na takie pytania:Podczas pierwszego ataku i gdy stają się częstsze i silniejsze?Jaka jest regularność serca?Czy Noszą one spontaniczny (nieregularnie) lub regularny Zauważyliście związek między serca i karmienia, snu, pobudzenie lub innymi zdarzeniami?Czy Są jakieś inne objawy: zwiększone pragnienie, apetyt lub inne?Dawali czy zwierzę jakieś suplementy diety, leki?Czy Były przypadki upadku z wysokości, inne szkody?Nie zdarzało się, czy zatrucia lub kontaktu z truciznami?Odpowiedzi na te i inne pytania pomogą lekarzowi prawidłowo określić etiologię choroby i przepisać odpowiednie u kotów: leczenie, lekiJak już zostało powiedziane, leczyć bezpośrednio epilepsję trzeba tylko w przypadku, gdy jest ona podstawowym chorobą. Jeśli jest fałszywy, to leczyć trzeba przede wszystkim podstawową chorobę, w tym ataki najprawdopodobniej odbędą się same z Więc, padaczka u kotów ó leczenie. Jak przerwać ataki i złagodzić stan zwierzęcia? W leczeniu pierwotnej padaczki często korzystają z takich препараты:"Прегабалин";"Фенобарбитал";"Габапентин";"Леветирацетам";"Зонисамид" i warto powiedzieć, że najczęściej leczenie jest dożywotnie i odbywa się ściśle pod kontrolą lekarza. Nawet jeśli ataki nie powtarzały się już dawno temu i wydaje ci się, że zwierzę jest w pełni nieźle, w żadnym wypadku nie przestawaj dawać tabletki. Takie działania mogą spowodować, że «drgawki odwołania”.Leczenie uważa się za skuteczne, jeżeli częstotliwość napadów u zwierząt zmniejszyła się co najmniej o połowę, a skutki uboczne są minimalne lub nie ma ważne podczas leczenia prowadzenie dziennika, w którym szczegółowo opisywać wszystkie które miały miejsce napady: liczba, czas, czas trwania, nasilenie, jak dokładnie przebiegał serca, czy drgawki, zatrzymanie oddechu i tak dalej. Takie wpisy bardzo pomagają dostosować leczenie. Jeślipozytywne wyniki leczenia nie przynosi, trzeba go koniecznie korygować. Możliwe, stosuje się błędy o nieprawidłowym dawki leku, lub organizm zwierzęcia okazał się odporny na działanie konkretnego антиэпилептического drgawki u zwierzęcia nie było w ciągu roku, lekarz może rozpocząć podnoszenia narkotyków, stopniowo zmniejszając jego dawkę. Gwałtownie rzucać leczenie nie ó padaczka może Grozi choroba życia zwierzakaNa Czas i prawidłowo diagnozujący padaczka u kotów, prawda dobrane leczenie i odpowiednia pielęgnacja ó gwarancja tego, że choroba nie przyniesie nieodwracalne dla życia zwierzęcia następuje w przypadku, gdy diagnozuje stan padaczkowy. To długa seria ataków, w przerwach między którymi kot traci przytomność. Tu bardzo ważne jest, aby natychmiast zanieść zwierzę do lekarza. Każdy taki atak jest obarczona ciężkim uszkodzeniem mózgu, śmiertelnymi atakami serca i skurwielu (uduszeniem).Jeśli padaczka u kotów jest objawem innej choroby, na przykład raka mózgu, to wszystko zależy od tego, jak dokładnie wpływa ostatnio na organizm zwierzęcia. Tu życie zwierzęcia raczej zależy od złożoności podstawowej choroby i jej zrobić właścicielaSukces leczenia i bezpieczeństwo zwierzęcia zależy w dużej mierze od tego, jaką pomoc mu ma właściciel. Aby ułatwić atak padaczki u kotów, należy:Uważnie obserwować zachowanie zwierzaka; jeśli wyraźnie zbliża się padaczki trzeba przenieść kota na podłogę do ciepłego pomieszczenia i przyciemnić światła;Ręką trzeba trochę podnieść i przytrzymać głowę zwierzęcia, aby kot nie walczyło się o podłogę;Nie trzeba specjalnie otwierać szczęki, jeśli zwierzę nie dusi się;Jeśli zobaczyli pianę z ust, włóż końcówkę łyżeczki między przednimi zębami i delikatnie przytrzymaj ją, aby zwierzę nie откусило sobie język;W żadnym wypadku nie wkładając palce do pyska zwierzęcia, złapać język i starać się wyciągnąć go na zewnątrz; jeśli kot leży na płaskiej powierzchni, język nigdzie nie западет i ona nie może się udusić;Nie można również dociskać zwierzę do podłogi lub do własnego ciała ó to ogranicza ruchy zwierzęcia i wzmacnia serca;Kup specjalny notatnik i nagrywaj wszystkie niuanse każdego serca;Przynajmniej raz w roku przeprowadzać pełne badanie zwierzęcia;Karmić kota tylko karmą, specjalnie opracowanym dla zwierząt-epileptyków;Spróbuj uchronić zwierzę od stresu, w żadnym wypadku nie bijcie i nie krzyczcie, nawet jeśli kot jest padaczkiOczywiście, na genetyczną epilepsję środki zapobiegawcze nie będą miały żadnego wpływu, bo choroba jest od urodzenia. A oto padaczki objawowe można spróbować zapobiec. Do tego trzeba uważnie śledzić zwierzakiem i trzymać się kilku zasad:Regularnie wykonywały badania krwi, moczu;Monitorować stan cukru we krwi, zbadać nerki i wątrobę;Nie dopuścić do przeziębienia i chorób zakaźnych;Wyeliminować ewentualne kontakty z trujących substancji, toksyn;Nie dopuścić do przegrzania lub wychłodzenia zwierzęcia;Nie dopuścić do obrażeń ciała, skoków lub upadków z dużej wysokości, na przykład z szafy lub balkonu;Nie trzymać się będzie z zastosowaniem różnych biologicznych dodatków, nie przepisane przez lekarza;Dawać żadnych leków, w tym tabletki od dżdżownicy, wyłącznie na podstawie recepty lekarza weterynarii.

Malcolm kiedy był małym kitku został potrącony. W wyniku tego zdarzenia cierpi na padaczkę. Kiedyś ataki występowały często i trwały długo. Za sprawą podawania leków zmniejszono ich ilość 1. w miesiącu. Kot jest pod stałą opieką lekarzy i nic więcej nie można poradzić. Ogólnie ma się dobrze. Zobacz więcej Przykład padaczki u papugi (przyczyna padaczki nie jest znana). dodał: Akayari z Przykładowa padaczka u psa. dodał: Akayari z Padaczka u Husky-iego dodał: Red_u z pokaż komentarz @Reepo: to tylko kot. Mój przyjaciel ma córkę której niestety problem dotyka... wyobraź sobie bezradność człowieka w takiej sytuacji np w restauracji pełnej ludzi. True story udostępnij Link pokaż komentarz @paveua: no i co ze restauracja pelna ludzi? wazniejsze jest co ludzie pomyslą czy to że ktoś cierpi z powodu padaczki, bez znaczenia czy to czlowiek, czy zwierze. Żadna bezradność, Jeśli ktoś jest pod opieką lekarzy i zdarzy sie napad padaczki, trzeba to przeczekać, nic innego sie nie zrobi, nie widze problemu w tym czy to sie dzieje w domu czy w restauracji. @Vernievsky to tylko kot, ale wychodzi na to że ludzie bardziej się przejmują "tylko kotem" niż twoim debilnym podejsciem i tobą buraku. udostępnij Link pokaż komentarz to tylko kot. Mój przyjaciel ma córkę której niestety problem dotyka @paveua Powiedz przyjacielowi, że to tylko padaczka - ktoś inny przecież ma dziecko chore na raka. Empatia naprawdę się nie zużywa i można współczuć jednym bez umniejszania krzywdy innych. udostępnij Link pokaż komentarz @paveua: I co, ma mi być szkoda jakieś córki a kotka już nie? O JEZU PATRZCIE ONA MA PADACZKE, TYLKO ONA ZASŁUGUJE NA POLITOWANIE. Poj%@#ny jesteś. udostępnij Link pokaż komentarz Mój przyjaciel ma córkę której niestety problem dotyka @paveua: I co? Uważasz, że przypadek córki jest bardziej smutny, bo jest człowiekiem a nie innym gatunkiem? Lol... udostępnij Link pokaż komentarz @Tarec: Kotu współczujemy a zabijamy komary, muchy , szczury,myszy, nie wspominając o zabijaniu zwierząt dla mięsa na co dzień . Czy to nie forma egoizmu i obłudy? Kot czy pies to przyjaciel człowieka i jest niejadalny więc wielkie współczucie . Coś na zasadzie prawa dżungli , ciebie nie zabije bo jesteś przydatny. Człowiek to jednak dziwna istota.... ᕙ(⇀‸↼‶)ᕗ udostępnij Link pokaż komentarz W zasadzie niewiele się to różni od ataku u ludzi: drgawki, piana z buzi, brak kontaktu. Tylko tyle, że ogon mu się napuszył. udostępnij Link pokaż komentarz @Wredot: Też mnie to kiedyś irytowało, ale potem wyciągnąłem kija z dupy i mi przeszło ( ͡° ͜ʖ ͡°) Polecam takie rozwiązanie. Od razu się patrzy na wszystko inaczej. udostępnij Link pokaż komentarz @Sleqqus: Ja ogólnie nie lubi zdrobnień jak pieniążki, przelewik,. Po prostu to nie brzmi "profesjonalnie" i poważnie, bo o ile tak można powiedzieć do dziecka, tak u dorosłego brzmi to słabo. Tak samo jak bym złamał rękę to nie zadzwonię do pracy i nie powiem "dziś nie przyjdę, złamałem rączkę ;( ". Dla mnie u dorosłych zdrobnienia kierowane w stronę dorosłych brzmią głupio :D udostępnij Link pokaż komentarz Dlatego wszyscy chorzy na epilepsje powinni mieć prawo hodowania konopi :) Jestem epileptykiem który walczy od lat o legalizacje. lekarzy wiedzą doskonale, że jak przeszedłem na konopie napady się totalnie ograniczyły. No to nie ma co ściemniać Jestem jednych z dowodów żyjących w Polsce. Iż konopia jednak leczy. Na szczęście już choć trochę zalegalizowali jednak to za mało bo od momentu podpisania ustawy chodzę do aptek po informacje. Do tej pory nie ma dostępu. udostępnij Link pokaż komentarz @machaunder: jestem całym sercem za tym żeby się to w końcu udało ale mam pytanie. Gdybys odstawil trawke to ataki już nie wrócą? Jeśli wracają to znaczy, że nie leczy ale zapobiega atakom. No ale rozumiem, ze to jest dla Ciebie zbawienie, bo nic innego lepszego nie ma, a te ciule od lat udają, że tego nie widzą. udostępnij Link pokaż komentarz @Duszqable: ja ma nie uleczalną padaczkę mam uszkodzony mózg po niezłośliwym raku na prawym płacie czołowym. padaczki nie da się wyleczyć jedynie co u niektórych mija jednak to nie znaczy, iż nie wróci. dodatku następny plus konopi jest taki iż leki antypadaczkowe tłumiły moją synestazje, iż dopóki ich nie porzuciłem nie miałem pojęcia(wiadomo czasem się przebijało jednak to nie był dowód) teraz widzę muzykę a jak blanta zapale z sativki która jest leciutko indykowata i włączę jakiś bit to naprawdę piękne przeżycia :) udostępnij Link pokaż komentarz @Duszqable: Ogólnie jest przypadek w Stanach, gdzie pewna dziewczynka, Charlotte Web (mloda dziewoja) cierpaila na epilepsię (chyba nadal cierpi). Pewna rodzina, ktora zajmowała się profesjonanie uprawą konopii stworzyła dla niej odmiane bogatą w CBD. Przyjmujac olejki, napady praktycznie zredukowały się do zera, a na jej cześć nazwali jej imieniem ową odmianę. Jak wpiszesz na YT Charlotte Web Cannabis, to znajdziesz cały program o niej. udostępnij Link pokaż komentarz Gdybys odstawil trawke to ataki już nie wrócą? @Duszqable: Jeśli nie występują napady, chore neurony w końcu obumierają i padaczka zanika sama. Konopie zawierają substancje, które łagodzą lub nawet hamują napady, ale organizm nie przyswaja poprzez pęcherzyki płucne. Info dla tych co chcą się leczyć paląc jointy: TO NIE DZIAŁA. udostępnij Link pokaż komentarz @zbiff: chorzy mówią co innego. Sam się przekonałem o jej właściwościach przeciwbólowych. Miałem rozbite oko, żaden ketonal nie działał. Zapalilem jointa to ból całkowicie znikał, opuchlizna się zmniejszala na tyle, że mogłem oko otworzyć ale wszystko wracało po 3-4 godzinach. udostępnij Link Podobne linki z tagiem #kot

Padaczka to choroba neurologiczna, która rozwija się z powodu nieprawidłowości w układzie nerwowym kota, które nie są związane ze zmianami w tkance nerwowej. Głównym objawem choroby są napady padaczkowe, którym towarzyszy utrata przytomności i drgawki. Ważne jest, aby właściciel zwierzęcia wiedział, jak zachowywać się podczas takich napadów, aby nie skrzywdzić kota i za pomocą jakich leków może złagodzić jego stan. W przypadku stwierdzenia objawów padaczki należy pilnie pokazać kota weterynarzowi, który udzieli wskazówek dotyczących leczenia i pielęgnacji. Padaczka to choroba neurologiczna, która rozwija się z powodu nieprawidłowości w układzie nerwowym kota, które nie są związane ze zmianami w tkance nerwowej. Głównym objawem choroby są napady padaczkowe, którym towarzyszy utrata przytomności i jest, aby właściciel zwierzęcia wiedział, jak zachowywać się podczas takich napadów, aby nie skrzywdzić kota i za pomocą jakich leków może złagodzić jego stan. W przypadku stwierdzenia objawów padaczki należy pilnie pokazać kota weterynarzowi, który udzieli wskazówek dotyczących leczenia i i konsekwencje chorobyEksperci nie zidentyfikowali dokładnych przyczyn padaczki u kotów. Na możliwość jego pojawienia się wpływa tylko kilka czynników:dziedziczna predyspozycja;zmiany genetyczne dowolnej natury;uraz, który ma negatywny wpływ na miarę postępu choroby wywołuje poważne awarie w ciele kota. Zwierzę może mieć:nagromadzenie toksyn;choroba metaboliczna;rozwój infekcji wirusowych;wzrost guza;występowanie niewydolności serca o różnym nasileniu;nieprawidłowe funkcjonowanie narządów wewnętrznych (wady wątroby, nerek).Przy diagnozowaniu takich zaburzeń w organizmie kota leczenie ma na celu zwalczanie padaczki. Dopiero po pozbyciu się choroby podstawowej weterynarz przepisuje dodatkową terapię mającą na celu wyeliminowanie konsekwencji spowodowanych opinia, że występowanie drgawek u kota prowokuje stosowanie leków przeciwrobaczych. Ale dzieje się tak tylko w przypadku przedawkowania. Z zastrzeżeniem wszystkich zaleceń dotyczących przyjmowania leków przeciwrobaczych, nie obserwuje się działań epilepsji u kotówGłównym objawem choroby jest atak. Ma 3 etapy:Faza zapowiadania. Ten etap jest bardzo trudny do rozpoznania w domu. Działa indywidualnie dla każdego zwierzaka. Istnieje jednak wspólny zestaw objawów: niepokój, częściowa utrata równowagi, drżenie mięśni, lekkie odchylenie głowy na konwulsyjna. Ten etap jest uważany za najpoważniejszy. Towarzyszą mu częste skurcze mięśni, zwiększona aktywność ruchowa łap, omdlenia, zwiększone wydzielanie śliny, ciężki oddech ze świszczącym oddechem i tachykardią. Czasami kot traci przytomność na krótki czas. Napady mogą rozpocząć się podczas regeneracji. Zwierzę odzyskuje przytomność, wraca do niego aktywność ruchowa. W ciągu następnych 5 minut po ataku kot może nie być w stanie poruszać się w przestrzeni, nie rozpoznawać niczego wokół. Po normalizacji stanu niektóre zwierzęta zaczynają odczuwać silne pragnienie lub nie zawsze przechodzą przez 3 etapy i są wymawiane. Napady padaczkowe trwają od 3 do 40 minut i występują z różną częstotliwością. Napady padaczkowe, które przechodzą od jednego do drugiego, stopniowo powodują niedotlenienie i nieuniknione zmiany w mózgu zwierzęcia. Bez terminowego i prawidłowego leczenia padaczka prowadzi do śmierci zwierzęcia. Co robić podczas ataku?Każdy właściciel zwierzęcia powinien wiedzieć, jak właściwie zachowywać się w przypadku napadu padaczkowego, który rozpoczął się u chorego kota, aby jej nie skrzywdzić. Podczas ataku konieczne jest:Nie dotykaj zwierzaka. Może gryźć lub drapać, a hałas i dotyk tylko przedłużą światło i wszystkie urządzenia elektryczne w pokoju, zasłoń okna i wyjdź z poduszki lub koc wokół kota, aby zapobiec urazom. Jeśli napad zaczął się, gdy zwierzę leżało na kanapie lub innej wysokości, konieczne jest rozłożenie czegoś miękkiego na podłodze, aby złagodzić cios w przypadku zaleca się wypuszczania chorego zwierzęcia na spacer. Napad może rozpocząć się na ulicy, na przykład, gdy zwierzę siedzi na drzewie lub w pobliżu psów. Spadając z wysokości kot może zostać poważnie ranny, a właściciel nie będzie w stanie udzielić jej pierwszej zidentyfikowaniu objawów choroby w domu należy skontaktować się z wykwalifikowanym lekarzem weterynarii, który ustali metodę leczenia. W przypadku zwierząt, których napady występują nie częściej niż raz w roku, lekarze przepisują dietę dietetyczną i przestrzeganie niektórych zaleceń. W takich przypadkach leki nie są przepisywane. Jeśli napady występują co miesiąc, lekarz weterynarii zaleci niezbędne leki i suplementy witaminowe, a także wyśle na dodatkowe badania w celu zidentyfikowania powikłań spowodowanych eksperci przepisują:Fenobarbital. Działanie leku ma na celu regulację pobudliwości nerwowej poprzez wpływ na korę mózgową. Kiedy dostanie się do organizmu, mózg kota potrzebuje silniejszego sygnału, aby mógł wystąpić kolejny atak. W pierwszych dniach przyjmowania lek działa na zwierzę silnie uspokajająco, ale z czasem ustępuje letarg. Podczas leczenia tym lekiem należy pamiętać, że jego efektem ubocznym jest szybki przyrost masy ciała i jest przeciwwskazany u kotów z chorobami wątroby. Wskazane jest, aby wybrać fenobarbital w postaci płynnej, ponieważ znacznie łatwiej jest nim leczyć Przyjmowanie leku pomaga zatrzymać napady, które okresowo nawracają. Lekarze weterynarii przepisują go tylko wtedy, gdy fenobarbital jest nieskuteczny. Należy go podać zwierzęciu natychmiast po zakończeniu napadu padaczkowego. Lek jest zwykle podawany doustnie, ale podczas napadu jest podawany doodbytniczo. Diazepam jest szybko wchłaniany przez odbyt. Odbiór jednej świecy gwarantuje wykluczenie nawrotu ataku przez kolejne 8 godzin. Lek jest dość ciężki. Jego stosowanie czasami prowadzi do martwicy wątroby, dlatego przed rozpoczęciem stosowania warto rozważyć wszystkie za i sposobem leczenia padaczki u kotów jest dieta bezglutenowa. Pomimo tego, że ta metoda nie przeszła testów klinicznych, staje się prawdziwym zbawieniem dla chorego zwierzaka i jego właściciela. Ponieważ kot nie jest w stanie trawić przeciwciał glutenu i pszenicy, które są uważane za toksyczne dla mózgu, specjalna dieta ma korzystny wpływ na jego zdrowie. W diecie zwierzęcia należy uwzględnić dużą ilość białka, a zawartość węglowodanów w nim zminimalizować.

Przyczyną ataków padaczkowych u kotów może być każde uszkodzenie mózgu spowodowane urazem, infekcją, zatruciem, przedawkowaniem leków, chorobami (takimi, jak np. cukrzyca, choroba wątroby, nerek). Czasami koty dziedziczą predyspozycje do wystąpienia ataków padaczkowych. Najczęściej jednak przyczyny ataków nie są znane – mówimy wtedy o padaczce idiopatycznej. Padaczka u kota Przyczyną ataków padaczkowych u kotów może być każde uszkodzenie mózgu spowodowane urazem, infekcją, zatruciem, przedawkowaniem leków, chorobami (takimi, jak np. cukrzyca, choroba wątroby, nerek). Czasami koty dziedziczą predyspozycje do wystąpienia ataków padaczkowych. Najczęściej jednak przyczyny ataków nie są znane – mówimy wtedy o padaczce idiopatycznej. Bez względu na przyczynę ataków, powodują one zaburzenia w przewodnictwie nerwowym w obrębie mózgu. Prawidłowo działające komórki nerwowe przewodzą impulsy w sposób skoordynowany, dzięki czemu kot może poruszać się i myśleć bez problemów. Podczas ataku padaczkowego neurony funkcjonują niezależnie od siebie, co powoduje, że zwierzę może stracić przytomność, nie reagować na bodźce płynące z otoczenia oraz wykonywać nieskoordynowane, gwałtowne ruchy. Objawy Pierwsze ataki padaczkowe występują najczęściej między 2 a 3 rokiem życia. Rzadko obserwuje się takie ataki u bardzo młodych zwierząt. Ataki padaczki różnią się intensywnością, dlatego wyróżniamy trzy terminy określające intensywność napadów: małe napady (petit mal, najłagodniejsza forma), duże napady (grand mal, najczęściej spotykane) oraz stan padaczkowy (status epilepticus, forma najcięższa). Do charakterystycznych objawów choroby należą: przy napadach małych - wytrzeszcz oczu - nieprzytomny wzrok - potrząsanie łapą - miauczenie spowodowane bólem - atak trwa nie dłużej niż 1 minutę przy napadach dużych - zwierzę przewraca się na jeden bok - brak kontroli przy oddawaniu moczu i kału - poruszanie łapkami jak podczas pływania - piana na pyszczku, nadmierne ślinienie - miauczenie spowodowane bólem - brak reakcji na to, co dzieje się w otoczeniu kota - atak trwa około 5 minut przy stanie padaczkowym - występują w formie nasilonej wszystkie objawy, które występują przy napadach dużych - ataki mogą trwać nawet przez kilka godzin (w chwili, gdy wydaje się, iż atak ustąpił, zaczyna się kolejny) Zagrożenia, jakie niesie padaczka Schorzenie to jest nieuleczalne, jednak można je kontrolować oraz starać się zapewnić kotu komfort życia mimo choroby. Małe i duże napady nie stanowią zazwyczaj zagrożenia życia (pod warunkiem, że nie zdarzą się pod nieobecność opiekuna, gdyż zawsze istnieje ryzyko zakrztuszenia się podczas ataku drgawek). Natomiast w przypadku stanów padaczkowych zagrożenie życia istnieje. Podczas wielogodzinnych, bardzo intensywnych drgawek temperatura ciała może podnieść się do poziomu krytycznego, co może spowodować poważne uszkodzenia narządów wewnętrznych oraz śmierć. Każdy przypadek wystąpienia jakiegokolwiek ataku o charakterze padaczkowym należy natychmiast zgłosić lekarzowi weterynarii, który powinien zbadać zwierzę i ocenić jego stan oraz najbardziej odpowiedni rodzaj leczenia. Jeśli mamy kota wychodzącego, należy rozważyć zaprzestanie wypuszczania go bez opieki – atak padaczki może zdarzyć się np. podczas przechodzenia zwierzęcia przez jezdnię, łatwo także o zakrztuszenie się kota podczas ataku. Diagnoza i leczenie Aby postawić diagnozę o padaczce, należy koniecznie ustalić przyczynę drgawek (może to być gorączka, uraz w obrębie głowy, ale także jakaś choroba). Ważne jest, aby kota, u którego występują ataki dokładnie obserwować, gdyż informacje na temat objawów przekazane lekarzowi weterynarii mogą pomóc w postawieniu diagnozy. Oprócz obserwacji, konieczne będzie wykonanie kompletu badań. Lekarz może zlecić niektóre (lub wszystkie) z następujących badań: - morfologiczne badanie krwi - biochemiczne badanie krwi (szczególnie profil nerkowy, wątrobowy, trzustkowy) - badanie w kierunku takich chorób, jak FIP, FIV, białaczka kocia (FeLV), toksoplazmoza, mocznica - badanie poziomu cukru - sprawdzenie poziomu wapnia i fosforu - echo serca - jonogram (oznaczenie poziomu sodu i potasu) - EKG - RTG - badanie szpiku kostnego - tomografia mózgu - badanie w kierunku guzów mózgu (lub innych) Jeśli badania wykryją przyczynę ataków padaczkowych, lekarz zaleci terapię mającą na celu wyeliminowanie danej przyczyny (np. wyleczenie choroby, usunięcie guzów itp.). Jeśli jednak zostanie zdiagnozowana padaczka idiopatyczna, wtedy jedyne, co pozostaje to łagodzenie objawów choroby i częstotliwości występowania ataków. Lekarz przepisuje wówczas leki przeciwdrgawkowe, np. fenobarbital, który działa uspokajająco na neurony. Skuteczny może być też diazepam, lecz nie jest on obojętny dla wątroby (może prowadzić do schorzeń tego organu). Diazepam musi być stosowany bardzo ostrożnie i bezwzględnie pod kontrolą lekarza weterynarii. Ogólnym celem terapii jest ustabilizowanie pracy neuronów i połączeń nerwowych w mózgu kota, dlatego lekarz weterynarii po wykonaniu wszelkich badań zdecyduje czy i jakiego rodzaju leki nasz kot powinien przyjmować (leków przeciwdrgawkowych nie podaje się zazwyczaj, jeśli zwierzę miewa ataki rzadziej niż raz w miesiącu i trwają one krócej niż pół godziny). Polecane produkty data publikacji artykułu: 2009-06-29 Popularne teraz Komentarze

Padaczka u psa i kota. Jak wygląda leczenie psiej padaczki? Zarówno padaczka u psa, jak i padaczka u kota to poważne zaburzenia neurologiczne. Wśród wielu chorób, na jakie mogą zachorować nasi podopieczni są też te, budzące powszechną zgrozę i przerażenie, a związane z układem neurologicznym i mózgiem. Rodzą one szczególne obawy ze względu na drastyczne objawy, rozwijające się znienacka. Ponadto schorzenia te nie zawsze możliwe są do jednoznacznego rozpoznania, a nawet skutecznego wyleczenia. W tym artykule postaram się jasno i zrozumiale wyjaśnić Ci co to jest padaczka, jak ją rozpoznać i leczyć. Znajdziesz w nim też praktyczne wskazówki i uwagi dla opiekunów dotkniętych padaczką psów, oraz kotów. Opiekun, przychodząc ze swoim psem czy kotem do lecznicy opisuje „dziwne zachowywanie się zwierzęcia”, wymienia objawy i oczekuje od lekarza właściwej diagnozy, a przede wszystkim podjęcia leczenia, które doprowadzi do wyleczenia i ustania objawów. Tymczasem, szczególnie w przypadku wielu chorób układu nerwowego, nie zawsze udaje się definitywnie wyleczyć psa czy kota, a tym samym zaspokoić oczekiwania opiekuna pacjenta… Doskonałym przykładem tego, o czym piszę jest właśnie padaczka, choroba – a może raczej objaw, wokół którego narosło wiele mitów i fałszywych stwierdzeń. Rozprawmy się z nimi! Co to jest padaczka?Dlaczego dochodzi do epilepsji u psa i kota?Co to jest stan padaczkowy?Czy padaczka u psa jest śmiertelna?Trochę historii padaczkiPodział i klasyfikacja napadów padaczkowychCzęstotliwość występowania padaczkiPadaczka u psa i kota przyczynyPadaczka u psa i kota objawyFazy ataku padaczkowego u psa i kotaPadaczka u psa i kota leczenieLeki na padaczkę dla psa i kotaDiazepamFenobarbitalBromek potasuPexionInne leki przeciwpadaczkoweIle kosztuje leczenie padaczki?Co robić podczas ataku padaczki?Padaczka a inne chorobyKrótko przypadek własny Co to jest padaczka? Padaczka, czyli epilepsja, jest grupą przewlekłych zaburzeń neurologicznych manifestujących się napadami padaczkowymi. Są one wyrazem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegającymi na nadmiernych, gwałtownych i samoistnych wyładowaniach bioelektrycznych w obrębie komórek nerwowych. Aktywność komórek nerwowych (neuronów), charakteryzująca się nagłym, przemijającym charakterem jest zaburzeniem funkcjonalnym, wynikającym z nieprawidłowej czynności jednej z części mózgu, zwanej przodomózgowiem. Dlaczego dochodzi do epilepsji u psa i kota? Co to jest padaczka i dlaczego dochodzi do ataków epilepsji? Powszechnie panuje pogląd, że napad padaczkowy z wszelkimi jego objawami jest wynikiem zachwiania równowagi pomiędzy procesami pobudzania i hamowania. W obrębie mózgu wydzielane są neuroprzekaźniki – neurotransmitery, czyli związki chemiczne – cząsteczki przenoszące informację między neuronami, będące swoistym sposobem komunikowania się między tymi komórkami. Układ neuronów GABA – energicznych wytwarzający kwas gama – aminomasłowy jest głównym układem hamującym i to właśnie jego upośledzenie, niedobór lub zaburzenie funkcji jego receptorów jest prawdopodobnie ważnym czynnikiem patogenetycznym padaczki. Także glicyna i tauryna będące aminokwasami pełnią rolę hamującą. W procesie powstawania drgawek duże znaczenie ogrywają również inne układy neuroprzekaźników – jak choćby: cholinergiczny, serotoninergiczny, katecholinergiczny. W czasie trwania drgawek mają miejsce zaburzenia elektrolitowe w błonach neuronów oraz zwiększa się zapotrzebowanie na glukozę i tlen. Nie są kompensowane przez organizm, czego konsekwencją jest zakwaszenie i uszkodzenie neuronów – mówiąc inaczej – organizm nie jest w stanie zapewnić odpowiedniej ilości glukozy i tlenu swoim komórkom, co powoduje ich obumieranie. Następstwem ataków będzie więc uszkodzenie neuronów, które jak doskonale wiemy, nie podlegają regeneracji i namnożeniu w życiu pozapłodowym, oraz zmiany zwyrodnieniowe w ważnych dla funkcjonowania obszarach mózgu. Co ciekawe każdy napad drgawkowy zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia następnego dzięki zjawisku uprzejmości polegającym na swojego rodzaju przyzwyczajaniu komórek nerwowych do ciągłego pobudzania, a tym samym obniżaniu progu drgawkowego. Powstaje więc swoiste błędne koło napędzające kolejne ataki drgawkowe. Co to jest stan padaczkowy? Pisząc o drgawkach nie sposób pominąć terminu stan padaczkowy, który nieodłącznie związany jest z tematem padaczki u zwierząt. Stan padaczkowy jest to nieprzerwany atak padaczki trwający dłużej niż pół godziny (według innej definicji trwający co najmniej 5 minut). Jako stan padaczkowy określa się też wystąpienie dwóch lub więcej napadów drgawek, między którymi nie ma pełnego powrotu do świadomości zwierzęcia. Czy padaczka u psa jest śmiertelna? W przypadku wystąpienia stanu padaczkowego upośledzeniu ulegają mechanizmy powodujące zahamowanie i zakończenie napadów drgawkowych, którym towarzyszy obumieranie neuronów. Jest to stan bardzo poważnego zagrożenia życia, mogący prowadzić do trwałych uszkodzeń neurologicznych, a nawet śmierci i wymaga natychmiastowego i intensywnego leczenia. Brzmi to dość skomplikowanie i rzeczywiście na poziomie komórkowym jest to proces złożony i do końca jeszcze nie poznany, choć właściciela zwierzęcia bardziej interesują chyba objawy i informacje jak w takiej sytuacji pomóc zwierzęciu. Trochę historii padaczki Padaczka jest jedną z najwcześniej opisanych chorób w historii medycyny. Jej pierwsze opisy pochodzą już ze starożytnego Egiptu i Babilonu. Starożytni uważali drgawki za zjawisko „ponad naturalne” i przypisywali im boskie pochodzenie. Jednocześnie wzbudzały nie tylko ciekawość, bo nie wiedziano skąd się biorą, ale i ogromny strach jako zjawisko nieznane. Określenie epilepsja pochodzi od greckiego słowa epilambanein i oznacza mocno zaatakować albo chwytać. Hipokrates pisząc o chorobie bogów w swej monografii około 400 r.. p. n. e. zaleca, jako metody leczenia: zdrowy tryb życia, właściwe odżywianie, aktywność fizyczną. W wiekach średnich padaczce znów zaczęto przypisywać ponadnaturalne pochodzenie i nazywać ją chorobą szatańską (morbus daemonicus). Przełom w kwestii padaczki przyniósł XIX wiek, kiedy to udowodniono pochodzenie drgawek i wprowadzono pierwsze skuteczne leczenie za pomocą bromku potasu. Początek XX wieku okazał się prawdziwą rewolucją dzięki zastosowaniu nowych leków przeciwpadaczkowych – fenobarbitalu i fenytoiny. Padaczkę u zwierząt opisano dopiero w XIX wieku, ale skutecznie zaczęto ją leczyć dopiero niedawno, bo w pierwszej połowie XX wieku. Co ciekawe wiele znanych osób jak choćby Napoleon Bonaparte, Juliusz Cezar, Fryderyk Chopin chorowali na padaczkę, co nie uniemożliwiło im osiągnąć znacznych sukcesów i trwale zapisać się w historii. Podział i klasyfikacja napadów padaczkowych Napady drgawkowe mogą swym zasięgiem obejmować tylko niektóre części mózgu, określone jego obszary i wtedy mają one charakter częściowy lub dotyczyć neuronów w obu półkulach – w przypadku napadu uogólnionego. Najczęściej występującym podziałem padaczki, który możemy znaleźć w każdym opracowaniu naukowym, jest ten oparty na przyczynach. Zgodnie z nim można wyodrębnić: Padaczkę idiopatyczną (padaczkę pierwotną), w przypadku której nie możemy bezpośrednio ustalić przyczyny choroby i podejrzewa się czynnik genetyczny. Padaczkę wtórną, w przypadku której można ustalić przyczynę, a która jest wynikiem uszkodzeń strukturalnych przodomózgowia. Inny podział obejmuje: Drgawki kryptogenne, czyli niejasnego pochodzenia będące, jak się podejrzewa, efektem nieprawidłowości strukturalnych. Drgawki reaktywne, które są normalną reakcją ustroju na zaburzenie toksyczne lub metaboliczne dziejące się w organizmie. W zależności zaś od przyczyny możemy wyróżnić: drgawki naczyniowe, drgawki zapalne – zakaźne, drgawki toksyczne, drgawki urazowe, drgawki będące konsekwencją anomalii rozwojowych, drgawki metaboliczne, drgawki idopatyczne, drgawki nowotworowe, drgawki zwyrodnieniowe. Częstotliwość występowania padaczki Drgawki są przyczyną hospitalizacji około 10% pacjentów neurologicznych Padaczka jest jedną z najczęściej występujących chorób układu nerwowego u zwierząt i każdy pracujący z małymi zwierzętami lekarz weterynarii spotyka się z nią na co dzień. Według danych zachodnich klinik weterynaryjnych specjalizujących się w neurologii, drgawki są średnio powodem około 10% hospitalizacji wśród pacjentów z objawami neurologicznymi. Wśród tej liczby mniej więcej po połowie kształtują się przypadki padaczki idiopatycznej i padaczki objawowej. Ogólnie można oszacować, że na całym świecie około 1% psów choruje na padaczkę idiopatyczną, co wydaje się ogromną ilością (inne źródła podają 0,5-5 %). Oczywiście u ras predysponowanych odsetek ten jest zdecydowanie wyższy. Dokładne analizy rodowodowe, a także badania hodowlane ponad wszelką wątpliwość potwierdzają genetyczne podłoże tej choroby u pewnych ras psów, do których należą: beagle, owczarki niemieckie, owczarki belgijskie tervueren, owczarki collie, golden retrievery, dalmatyńczyki, bernardyny, jamniki, pudle, szpice, boksery, labradory, berneńskie psy pasterskie. Oczywiście padaczka idiopatyczna jest opisywania u wielu innych ras, a nie tylko tych wymienionych wyżej. Dokładny mechanizm dziedziczenia drgawek póki co, nie został opisany i odkryty i ciągle pozostaje w sferze przypuszczeń. Niemniej jednak generalna zasada każe podejrzewając tło dziedziczne. Powinno się nie poddawać rozrodowi suk i samców, u których stwierdzono padaczkę i najlepiej od razu przeprowadzić u nich zabiegi kastracji lub sterylizacji. Co ważne u wszystkich ras psów choroba występuje u obu płci i dotyczy osobników praktycznie w każdym wieku (od 3 miesięcy do 10 lat). Jak więc widzisz padaczka może wystąpić zarówno u szczeniaka, jak i u starego psa. Padaczka u psa i kota przyczyny Diagnostyka – jakie są przyczyny epilepsji? Jak już wspominałem padaczka idiopatyczna wymyka się łatwym definicjom i nie udaje się określić jej przyczyny… W przypadku zaś padaczki wtórnej udaje się natomiast określić czynnik sprawczy. Ogólnie można powiedzieć, że drgawki, w tym przypadku, są konsekwencją zaburzeń mających miejsce wewnątrzczaszkowo lub pozaczaszkowo. Zaburzenia wewnątrzczaszkowe wynikają wprost z procesów chorobowych toczących się na terenie mózgu i są konsekwencją: krwawień, zapaleń mózgu, zapaleń opon mózgowych, zawałów, procesów nowotworzenia, powstających blizn. Zaburzenia wewnątrzczaszkowe mogą także powstać na skutek przebytego urazu mózgu, w skutek wypadku komunikacyjnego lub upadku z wysokości. Z kolei zaburzenia pozaczaszkowe wynikają najczęściej z zatruć lub chorób metabolicznych, a więc mają swe źródło często w odległych narządach i tkankach. Drgawki mogą występować w sytuacji zatrucia: metalami ciężkimi, środkami ochrony roślin, fosforoorganikami, metaldehydem, który jest chętnie zjadany przez psy (stanowi składnik preparatów ślimakobójczych), wszelkimi innymi pestycydami czy herbicydami powszechnie dostępnymi w handlu. Powodem drgawek mogą być również: wszelkie zaburzenia wodno – elektrolitowe, zmiany w równowadze jonowej, zaburzenia poziomu glukozy, zaburzenie homeostazy wapnia, tężyczka porodowa, niedobory witamin szczególnie z grupy B. Nie zapominajmy o przypadkach przedawkowania leków czy zastosowaniu ich niezgodnie z przeznaczeniem, jak również o chorobach wątroby i nerek (encefalopatia wątrobowa, krążenie wrotno – oboczne czy mocznica), które często są powodem drgawek oraz o chorobach zakaźnych (tężec, wścieklizna, nosówka). Metabolicznymi zmianami mogącymi wywołać ataki drgawek są z kolei: hipoglikemia (niski poziom cukru we krwi), hiperglikemia (wysoki poziom cukru we krwi), hipertermia (wysoka temperatura wewnętrzna), hiponatrenia i hipernatremia (niski i wysoki poziom potasu), hipo i hiperkalcemia (niski i wysoki poziom wapnia w surowicy), niedoczynność tarczycy. Jak sam więc widzisz, drogi Czytelniku – ataki padaczkowe może wywołać wiele różnych przyczyn i zaburzeń i czasem trudno albo wręcz nierealne okazuje się postawienie właściwego rozpoznania, które także często wymaga wykonania wielu badań. Objawy padaczki u psa Napady padaczkowe przybierają bardzo różny przebieg i czasem, szczególnie w formie łagodnej, mogą pozostać długo niezauważone przez właściciela psa, czy kota. Objawy występujące w formie łagodnej u ludzi, w postaci krótkotrwałej utraty świadomości, braku reakcji na bodźce, wytrzeszczu oczu czy zaprzestaniu dotychczas wykonywanej pracy u zwierząt raczej nie stanowią powodu konsultacji. Z częściowych napadów epilepsji mogą wynikać nietypowe zachowanie zwierzęcia w postaci choćby: utraty lub braku kontroli nad jedną kończyną, łapania nieistniejących much, oblizywania się, ruchów głową, chodzenia w kółko, czasem wokalizacji. Po pewnym czasie oczywiście zanikają, a z uwagi na ich „niewielki i niegroźny” charakter rzadziej są powodem konsultacji lekarskiej. Za to te drastyczne, z pełnymi objawami zawsze budzą grozę i są powodem szybkiej wizyty w gabinecie weterynaryjnym. W przypadku zaś ataków uogólnionych mamy utratę świadomości zwierzęcia, któremu towarzyszą skurcze typu tonicznego (faza toniczna trwa do 30 sekund, a mięśnie szkieletowe kończyn i szyi wykazują wzmożone napięcie, co objawia się sztywnością całego ciała), klonicznego objawiające się z kolei rytmicznymi, powtarzającymi się ruchami kończyn i całego ciała. W czasie trwania napadu drgawek występują też: ślinotok, defekacja, czyli oddawanie kału, niekontrolowane oddawanie moczu jako wyraz pobudzenia układu nerwowego. Na poniższym filmie możesz zobaczyć jak wygląda padaczka u psa Wolfie's epileptic seizures Fazy ataku padaczkowego u psa i kota Atak uogólniony neurolodzy dzielą na trzy fazy: Fazę zwiastunową czyli prodromalną. Napad właściwy iktus. Faza ponapadowa czyli posiktalna. W fazie zwiastunowej nie mamy typowych objawów, a najczęściej daje się w niej zauważyć nietypowe zachowanie pacjenta, niepasujące do jego typowego zachowania. U jednych zwierząt będzie to nadmierne pobudzenie, bezcelowe chodzenie w kółko, poszukiwanie ustronnych miejsc, gdzie można się ukryć, podczas gdy inne zwierzęta będą odczuwały nadmierną potrzebę kontaktu ze swoim panem, a jeszcze inne mogą wykazywać agresję. Napad właściwy z kolei charakteryzuje się utratą równowagi przez zwierzę, przyjmowaniem pozycji leżącej na boku ciała czy wygięciem szyi do góry, po którym następują drgawki najczęściej o charakterze kloniczno – tonicznym: ruchy kończyn, kłapanie żuchwą, drżenie mięśni, strzyżenie uszami. Drgawkom towarzyszy pobudzenie układu autonomicznego nerwowego w postaci: ślinotoku, rozszerzenia źrenic, wydalania kału, wydalania moczu. Faza ta trwa krótko, z reguły do około 2 minut i przechodzi w fazę ponapadową, w czasie której zwierzę odpoczywa i bardzo powoli powraca do stanu sprzed ataku. Może przy tym wykazywać niepokój, agresję czy być zdezorientowane, a przy tym osłabione. Zazwyczaj ma także mniejsze lub większe problemy z poruszaniem i utrzymaniem równowagi. Padaczka u psa i kota leczenie Leczenie padaczki u psa Czy padaczkę u psa można wyleczyć? Niestety nie – padaczka jest chorobą nieuleczalną, a więc wiąże się ze stałym przyjmowaniem leków przeciwpadaczkowych. Głównymi celami leczenia pozostaje więc zapewnienie Twojemu zwierzęciu „komfortu chorowania” polegającego na wydłużeniu czasu między kolejnymi atakami, skróceniu uciążliwości objawów oraz złagodzeniu ich przebiegu. Co ważne potwierdzenie rozpoznania padaczki nie powinno skutkować natychmiastowym wprowadzeniem leków przeciwpadaczkowych. Powinny być one ordynowane w sytuacji serii ataków lub w przypadku kolejnego ataku występującego w krótkim odstępie czasu. Jeśli ataki występują raz na kilka miesięcy i nie mają dużego nasilenia ciągłe podawanie leków wydaje się niezasadne z uwagi na towarzyszące im efekty uboczne. Leczymy więc z całą pewnością stan padaczkowy oraz ataki, które występują często, a więc kilka razy w miesiącu. Zawsze powinniśmy dążyć do zahamowania drgawek w pierwszej kolejności i zapewnienia przeżycia zwierzęcia, a dopiero w dalszej perspektywie powinniśmy starać się zapobiegać występowaniu kolejnych ataków. Przystępując do leczenia psiej padaczki w trakcie ataku padaczkowego powinno się przeprowadzić szybki wywiad dotyczący objawów, historii poprzednich ataków, leczenia czy choćby ekspozycji na toksyny. Należy też założyć dojście dożylne oraz pobrać krew do badań: morfologia, biochemia, elektrolity, glukoza. W gabinecie weterynaryjnym lekarz zmierzy temperaturę wewnętrzną, gdyż drgawki mogą spowodować wystąpienie hipertermii z temperaturą 40-42 stopnie, która nie jest gorączką i wymaga schładzania pacjenta. Konsekwencją nieleczonej hipertermii może być rozpad mięśni szkieletowych prowadzący do ostrej niewydolności nerek. Następnie oceniamy drogi oddechowe, układ krążenia i jeśli to możliwe saturację czyli wysycenie tlenem krwi. Leki na padaczkę dla psa i kota Do przerywania ataku padaczki w praktyce klinicznej wykorzystuje się leki z grupy benzodiazepin, z diazepamem na czele. Są to silnie działające leki przeciwdrgawkowe pobudzające procesy hamowania za pośrednictwem receptorów GABA – ergicznych. Diazepam Dożylne podanie diazepamu powoduje szybkie osiągnięcie stężeń w mózgu i szybkie przerwanie drgawek. Jeśli nie możemy podać leku tą drogą, zostaje podanie we wlewie doodbytniczym. Lek ten nie nadaje się do długotrwałego leczenia, gdyż wywołuje tolerancję i zwyczajnie przestaje działać. Jest lekiem tzw. pierwszego rzutu (podstawowym) do przerywania ataków padaczki. Fenobarbital Jest podstawowym lekiem jeśli chodzi o długoterminowe leczenie i może być podawany doustnie, co bardzo ułatwia terapię. Powoduje podwyższenie progu drgawkowego u leczonych nim zwierząt. Właściciel psa, czy kota musi bezwzględnie wiedzieć, że nie może odstawić leku gdyż może się to wiązać się z wystąpieniem ataku padaczkowego. Stężenie terapeutyczne w mózgu osiąga po około 2 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Fenobarbital może powodować również: nadmierne uspokojenie, wielomocz, zwiększony apetyt, pragnienie, upośledzać funkcję wątroby. Stąd też należy pamiętać o kontrolnych badaniach krwi i poziomu enzymów aerobowych – transaminaz. Jedynym weterynaryjnym preparatem zawierającym jako substancję czynną fenobarbital jest Phenoleptil występujący w formie tabletek: 12,5 mg, 25 mg, 50 mg, 100 mg. Bromek potasu Kolejny powszechnie stosowany lek przeciwdrgawkowy, który można podawać w monoterapii lub łącznie z fenobarbitalem. Wydalany jest przez nerki i nie obciąża tym samym wątroby, ale bardzo długo osiąga stężenie terapeutyczne, bo aż 3 miesiące. Można zastosować dawkę uderzeniową i skrócić ten okres, ale takie działanie wiąże się z większym ryzykiem działań niepożądanych. Co istotne jest lekiem recepturowym, co może znacznie podrażać koszty leczenia. Pexion Nowym lekiem weterynaryjnym w leczeniu padaczki u psa i kota jest także Pexion zawierający imepitoinę, będącą agonistą receptora beznzodiazepinowego. Inne leki przeciwpadaczkowe Czasem w leczeniu padaczki należy sięgnąć po nowe leki, niedawno wprowadzone do medycyny ludzkiej, a przy tym skuteczne i bezpieczne dla pacjenta i bez wyraźnych objawów ubocznych (jedynie sedacja – uspokojenie). Należą do nich: gabapentyna, lewetyracetam, zonisanid. W warunkach dobrze wyposażonego gabinetu weterynaryjnego dysponującego pompą infuzyjną można do przerywania ataku drgawek wprowadzić pacjenta w stan „śpiączki” za pomocą propofolu, pentobarbitalu lub medetomidyny. Należy jednak pamiętać, że działania takie wymagają dla podniesienia bezpieczeństwa zaintubowania psa, a czasem nawet sztucznej wentylacji. Drgawki będące konsekwencją wyładowań w korze mózgowej są procesem niezwykle energetycznym (komórki nerwowe wymagają do swego funkcjonowania dużo glukozy). Dlatego też powinno się zapewnić zwierzęciu odpowiednie nawodnienie płynami zawierającymi glukozę uzupełnioną witaminą B1, której często w organizmie brakuje. Ile kosztuje leczenie padaczki? Nie bez znaczenia w leczeniu psiej padaczki pozostają same koszty leczenia, stałego podawania leków, które przecież kosztują, wykonywanie badań kontrolnych krwi, czy zmiany schematów dawkowania. Generalnie należy przyjąć zasadę, że im większy pies, tym większe wydatki z uwagi na potrzebę ordynowania większej ilości leków. Co robić podczas ataku padaczki? Jak pomóc psu podczas ataku padaczkowego? Psia padaczka jest chorobą nieuleczalną i trzeba się liczyć z tym, że ataki będą występowały do końca życia naszego pupila. Często manifestują się one w najbardziej nieodpowiednich miejscach i sytuacjach -- w domu gdzie mieszka pies, w obecności dzieci i innych domowników. Cóż więc zrobić w takiej sytuacji? Po pierwsze nie popadać w panikę i zachować zimną krew. Oczywistym jest stałe ordynowanie leków i stosowanie się bezwzględne do zaleceń lekarza prowadzącego. Nie możemy dopuścić do braku leków przeciwpadaczkowych, co przy dzisiejszym dostępie do aptek nie jest dużym problemem. Każdy właściciel chorego psa powinien mieć w domu pudełeczko – apteczkę z lekami do przerywania ataków, łatwymi do aplikowania i umieć podać lek doodbytniczo. Powinien ponadto dokładnie wiedzieć – ile go podać tak, aby nie zaszkodzić i nie przedawkować leku. W przypadku zaś gdy „domowe” próby interwencji nie przynoszą oczekiwanego skutku powinno się natychmiast udać do najbliższej czynnej lecznicy weterynaryjnej. Padaczka jest naprawdę groźną chorobą i każda zwłoka w leczeniu może okazać się brzemienna w skutkach. Padaczka a inne choroby Drgawki mogą być objawem innych chorób Jak już wspomniałem, przyczyną drgawek u psa, czy kota mogą być czynniki wewnątrzczaszkowe – metaboliczne i toksyczne oraz inne choroby toczące się w odległych narządach. W takim przypadku teoretycznie usunięcie przyczyny padaczki może skutkować wyleczeniem pacjenta. Jeśli np. mamy pacjenta cierpiącego na zaburzenia glikemii (zaburzenia poziomu cukru we krwi np. cukrzyca), a drgawki są konsekwencją drastycznego spadku poziomu glukozy, to unormowanie jej we krwi spowoduje ustąpienie drgawek. Podobnie, gdy zwierzak uległ zatruciu -- wydalenie toksyny z organizmu może skutkować przerwaniem ataku padaczki. Tyle teorii. W praktyce bowiem z reguły stany i choroby wywołujące drgawki u psa należą do ciężkich i nie zawsze udaje się doprowadzić zwierzę do pełni zdrowia. Nie raz okazuje się, że pacjent chorujący na padaczkę wymaga przeprowadzenia jakiegoś zabiegu chirurgicznego i konieczności znieczulenia ogólnego, a przy tym bierze stale leki przeciwpadaczkowe. Co należy zrobić w takiej sytuacji? Bezwzględnie poinformować o tym lekarza operującego lub anestezjologa, gdyż wtedy wymagane jest zastosowanie odpowiedniego modelu bezpiecznej narkozy. Niektóre bowiem leki stosowane w znieczuleniu mogą powodować ataki obniżając próg drgawkowy. Musimy także pamiętać, iż są one metabolizowane w wątrobie, która na skutek długotrwałego podawania leków przeciwpadaczkowych może być nie w pełni sprawna, a w związku z tym i wybudzanie się ze znieczulenia może być wydłużone. Krótko przypadek własny Osobiście niejednokrotnie miałem w swej praktyce przypadki wystąpienia drgawek u psa lub sam stan padaczkowy i muszę wyraźnie powiedzieć, że czasem leczenie wymyka się ze standardowych schematów. W stosowaniu wyćwiczonych algorytmów i postępowań nie ma nic złego, ale jak pokazuje życie czasem wymagają one modyfikacji i dostosowania każdorazowo do konkretnego przypadku klinicznego. Pamiętam dokładnie przypadek kilkuletniego, młodego labradora ze zdiagnozowaną padaczka idiopatyczną, który leczony fenobarbitalem miał nasilające się ataki padaczki. Po przeprowadzeniu dokładnych badań krwi, wraz z określeniem poziomu stężenia w surowicy leku, zdecydowałem o wprowadzeniu kolejnego leku przeciwpadaczkowego. Dopiero po takim postępowaniu, wielokrotnych badaniach oraz kilkukrotnym ustawieniu dawkowania leków udało się zmniejszyć częstotliwość ataków do poziomu akceptowalnego przez właściciela. Sam jednak proces leczenia trwał kilka tygodni i niewątpliwie nie byłby możliwy, gdyby nie duża determinacja właściciela psa. Dlaczego o tym wspominam? Chyba po to żeby po raz kolejny uzmysłowić wszystkim, że leczenie padaczki naprawdę nie należy do prostych, a sukces terapeutyczny jest zawsze wynikiem bardzo dokładnej współpracy lekarza i właściciela psa. Podsumowanie Leczenie padaczki pozwala na w miarę normalne życie Padaczka jest bardzo złożoną chorobą i nie zawsze udaję się nad nią w pełni zapanować. Wymaga stałego, dożywotniego leczenia i ścisłej współpracy z lekarzem weterynarii. Choroba nakłada niestety na właściciela chorego psa większą ilość obowiązków i wiąże się z większymi kosztami. Jednocześnie zaś pozwala na w miarę normalne życie bowiem między atakami zwierzę pozostaje w „pełni zdrowe”, a tym samym pozwala cieszyć się obecnością psa i daje wiele wspólnych, wspaniałych chwil i powodów do radości. Mam nadzieję, że wiesz już jakie mogą być przyczyny padaczki u Twojego psa, czy kota, jak rozpoznać chorobę i jak przebiega leczenie. Jeśli masz pytania związane z padaczką, albo chcesz dowiedzieć się więcej o samej terapii – dodaj teraz komentarz pod artykułem.

© dima_sidelnikov / Padaczka u psa jest zespołem neurologicznym pierwotnie spowodowanym zaburzeniami w pobudzeniu i przekazywaniu skojarzeń komórek nerwowych w częściach mózgu. Z definicji pies cierpi na tę przypadłość, jeśli na przykład co najmniej dwa napady padaczkowe występują w odstępie dłuższym niż 24 godziny. Napad padaczkowy z kolei odnosi się do wystąpienia choroby w określonym momencie. Ponieważ dokładny mechanizm nie został jeszcze dogłębnie zbadany, naukowcy zakładają, że dochodzi do braku równowagi między pobudzeniem a zahamowaniem. Efekt pobudzający wywoływany jest przez sól glutaminianu lub aminokwas asparaginian. Natomiast neuroprzekaźnik kwas gamma-aminomasłowy (GABA) ma hamujący wpływ na komórki nerwowe. Przyczyny Istnieje wiele możliwych przyczyn padaczki u psów. Weterynarz rozróżnia dwie różne postacie: padaczkę objawową o znanej przyczynie i padaczkę idiopatyczną. Padaczka objawowa może być wywołana przez wiele różnych chorób: anomalie (np. wodogłowie) traumę (np. urazy głowy) guzy problemy z wątrobą i nerkami infekcje/stany zapalne niski poziom glukozy we krwi zatrucia rzadko: choroby spichrzeniowe O wiele bardziej powszechna jest jednak idiopatyczna postać padaczki. Zwierzęta dotknięte chorobą mają od jednego do pięciu lat w momencie wystąpienia pierwszego napadu. Na początku napady występują w długich odstępach czasu. Rasy takie jak np. sznaucery, cocker spaniele i pudle są szczególnie podatne na tę chorobę. Objawy Ogólnie rzecz biorąc, napad padaczkowy u psów przebiega w czterech różnych fazach: Faza prodromalna = dotknięte chorobą zwierzęta wykazują niepokój na kilka godzin lub dni przed faktycznym napadem Aura = większość psów dąży do zwiększonej bliskości z opiekunem i może wykazywać dalsze zmiany w zachowaniu Ictus = pies wykazuje wyżej wymienione główne objawy Faza ponapadowa = faza powrotu do zdrowia W tych fazach mogą pojawić się następujące objawy choroby: nagłe przewracanie się skurcze toniczne (silnie napięte mięśnie) i kloniczne (spazmatycznie drgające mięśnie) mimowolne oddawanie moczu i kału utrata przytomności ruchy żucia halucynacje (np. „łapanie nieistniejących much”, szał, szczekanie lub gryzienie ogona) nadmierne wydzielanie śliny (ślinotok) zmiany charakteru Napady padaczkowe mogą mieć różne nasilenie i dzielą się na różne formy w zależności od czasu trwania i występowania objawów. Na szczególną uwagę zasługują dwie szczególne formy napadu padaczkowego: Status epilepticus Status epilepticus (stan padaczkowy) to napad trwający dłużej niż pięć minut lub dwa lub więcej napadów z rzędu, w czasie których pies nie odzyskuje przytomności w przerwach między napadami. Jeśli Twój pies jest w stanie padaczkowym, należy jak najszybciej skonsultować się z weterynarzem, ponieważ istnieje ryzyko zgonu. Napady klasterowe lub seryjne Jeśli pies ma dwa lub więcej napadów w ciągu 24 godzin, nazywamy je napadami klastrowymi. Ponieważ częstsze występowanie napadów jest znakiem, że należy dostosować leki, w tym przypadku również należy udać się do weterynarza. © Khaligo / Rozpoznanie W celu zdiagnozowania padaczki u psów postępuje się metodą wykluczenia. Najpierw weterynarz może dowiedzieć się ważnych informacji o procesie chorobowym poprzez szczegółowy wywiad z opiekunem (anamneza). Szczegóły, takie jak wcześniejsze leki, przyjęcie substancji toksycznych lub skłonności genetyczne mogą przyspieszyć rozpoznanie. Bardzo pomocne mogą być również nagrania wideo z zajścia. Po przeprowadzeniu ogólnego badania klinicznego i badania neurologicznego przychodzi czas na dalsze badania: Badanie krwi, aby wykluczyć przyczyny organiczne Zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej i jamy brzusznej w celu wykrycia ewentualnych przerzutów lub guzów Rezonans magnetyczny albo tomografia komputerowa Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego EEG Terapia Co mogę zrobić, jeśli mój pies ma napad padaczkowy? Widok zwierzęcia w trakcie napadu jest z pewnością przerażający, lecz niestety niewiele możesz dla niego zrobić w tym momencie. Jeśli Twój pies wykazuje wyraźne oznaki zbliżającego się ataku, możesz przenieść go do środowiska o najniższym możliwym ryzyku obrażeń i, jeśli to możliwe, zapewnić ciszę w pomieszczeniu. Nie próbuj wyciągać języka z pyska psa. W tej sytuacji Twój czworonożny przyjaciel nie ma kontroli nad mięśniami szczęki i istnieje duże niebezpieczeństwo ugryzienia. Udokumentuj napad padaczkowy możliwie jak najdokładniej. Film lub szczegółowy opis mogą dostarczyć cennych informacji dla weterynarza. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na czas trwania napadu. Jeśli nie jest to stan padaczkowy, nie jedź od razu z pupilem do weterynarza podczas napadu. Najprawdopodobniej przybędziesz do weterynarza dopiero po ataku, tak więc znacznie łatwiej będzie Twojemu psu odzyskać siły w znajomym otoczeniu. Jakie długoterminowe leczenie jest dostępne w przypadku postaci idiopatycznej? Jeśli u Twojego psa zdiagnozowano padaczkę idiopatyczną, a częstotliwość napadów wzrasta, weterynarz rozpocznie długotrwałą terapię mającą na celu zmniejszenie zarówno częstotliwości, czasu trwania, jak i nasilenia napadów. W tym celu dostępne są różne leki, które można ze sobą łączyć. Dopóki nie zostanie ustalona prawidłowa dawka, weterynarz będzie przeprowadzał badania w coraz większych odstępach czasu. W przypadku szczególnie ciężkich napadów, omówi z Tobą kwestię podawania leków doraźnych. Jaką terapię stosuje się dla postaci objawowej? Tutaj leczenie zależy wyłącznie od przyczyny. W przypadku niektórych chorób wyzwalających padaczkę można rozpocząć obiecującą terapię, ale istnieją również choroby podstawowe, których nie da się wyleczyć. Rokowania Mimo iż idiopatyczna postać padaczki u psów jest nieuleczalna, w większości przypadków opiekun i weterynarz mogą ją skutecznie kontrolować, jeśli leki zostały dobrane prawidłowo. Natomiast rokowanie w przypadku padaczki objawowej i pozamózgowej jest silnie zależne od choroby podstawowej. Właściwa metoda terapii, współpraca opiekuna psa z weterynarzem, rozpoznawanie wczesnych objawów w odpowiednim czasie i prawidłowe podawanie leków są ważne dla powodzenia terapii. Prewencja Niestety, padaczce u psów nie można zapobiec. Jednak dobra współpraca z weterynarzem może zmniejszyć zakres dalszych napadów padaczkowych. Lek. wet. Franziska G. Wszechstronne wykształcenie weterynaryjne uzyskała na Uniwersytecie Justusa Liebiga w Gießen (Justus-Liebig-Universität Gießen). Zdobyła tam doświadczenie w różnych dziedzinach, takich jak medycyna małych, dużych i egzotycznych zwierząt, a także farmakologia, patologia i higiena żywności. Obecnie udziela się jako autorka, pracuje także nad własną rozprawą naukową. Jej celem jest polepszenie ochrony zwierząt przed chorobami wywoływanymi przez patogeny bakteryjne. Oprócz naukowej wiedzy weterynaryjnej, jako szczęśliwa opiekunka psa, dzieli się także własnymi doświadczeniami. Dzięki temu potrafi jeszcze lepiej zrozumieć i wyjaśnić obawy i problemy, jak również powtarzające się pytania opiekunów dotyczące zachowania i zdrowia ich zwierząt domowych. Najczęściej polecane 9 min 303 Kastracja psa Kastracja psa jest ważnym i trudnym tematem dla właściciela. Czym różni się kastracja od sterylizacji? Jakie są wady i zalety tych zabiegów?

Padaczka u kota zdarza się tak samo często, jak u innych gatunków zwierząt np. psów. Jej objawy, zwłaszcza jeśli atak padaczkowy następuje po raz pierwszy, mogą mocno przestraszyć właścicieli. Przygotuj się więc – poznaj szczegóły dotyczące kociej epilepsji, aby wiedzieć, jak zareagować w krytycznej sytuacji! Od podjętych przez ciebie działań i ich tempa może zależeć nawet życie twojego pupila! Jak przebiega napad padaczki u kota? Padaczka u kota może przybrać jedną z dwóch postaci, które różnią się objawami. Kiedy u twojego pupila dojdzie do – bardziej powszechnego – uogólnionego ataku choroby (a więc tzw. grand mal), zauważysz takie objawy jak: sztywnienie całego ciała;drgawki, czyli silne skurcze ciała;ślinotok;mimowolne oddawanie moczu i kału;utrata świadomości i brak reakcji na głos i gesty opiekuna. Możesz zauważyć wszystkie te objawy, które będą następowały po sobie, lub też jedynie niektóre z nich. Dlatego też pierwszy atak padaczki w takiej formie zapewne przerazi cię i sprawi, że trudno będzie ci podjąć jakiekolwiek działanie. Rodzaje padaczki u kota Padaczka u kota może jednak przybrać zupełnie inną formę. U zwierząt czasem występują nie ataki uogólnione, ale ataki częściowe epilepsji (tzw. petit mal). Wówczas zauważysz jedynie drżenie głowy, nadmierne wylizywanie się przez kota, próby złapania wyobrażonych much czy niemożność kontrolowania przez kociaka jednej z kończyn. Wszystkie te objawy to reakcje niespecyficzne – wymagają diagnostyki i leczenia w odpowiednim kierunku (padaczka jest tylko jednym z możliwych schorzeń)! Co może wywołać drgawki? Do występowania padaczki u pupila może dojść zarówno z powodu czynników genetycznych, jak i w następstwie schorzeń, na które kociak już cierpi. Pierwszy z wymienionych rodzajów choroby, tzw. idiopatyczny, zdarza się częściej. Objawy ataku padaczki pierwotnej pojawiają się zwykle między 6. miesiącem i 5. rokiem życia zwierzaka. Padaczka wtórna to z kolei następstwo chorób układu nerwowego, niewydolności nerek lub wątroby, anemii, guzów mózgu czy przebytych (i trwających) chorób zakaźnych. Jak możesz pomóc pupilowi w czasie napadu padaczkowego? Co zrobić, gdy u twojego ulubieńca dojdzie do drgawek? Przede wszystkim – nie panikuj! Zapewnij zwierzakowi spokój, postaraj się wyciszyć zbędne dźwięki oraz nieco zmniejszyć intensywność światła. Jeśli możesz, nagraj cały epizod drgawkowy – nagranie pomoże później, podczas wizyty w przychodni weterynaryjnej. Pamiętaj też, że pierwsze napady padaczki u kota są zwykle krótkie – epizody nie trwają dłużej niż 5 minut. W tym czasie nie dotykaj kota. Może on stracić świadomość i przypadkowo ugryźć cię lub podrapać. Kiedy potrzebna jest interwencja weterynarza? Jeśli jednak atak przedłuża się – działaj. Objawy trwające powyżej 10 minut to już zagrażający życiu kota stan padaczkowy. Zwierzę wymaga w takiej sytuacji natychmiastowej interwencji lekarza weterynarii! Diagnoza i leczenie padaczki u kota Kiedy pierwszy atak padaczki u kota się zakończy, zabierz pupila do weterynarza. Lekarz przeprowadzi odpowiednie badania i potwierdzi chorobę. Najczęściej przy podejrzeniu padaczki wykonywane są: badanie ogólne, badanie neurologiczne, analiza krwi i moczu, a także USG brzucha i głowy kota. Jeśli potwierdzone zostanie, że twój pupil cierpi na epilepsję, leczenie będzie przebiegało inaczej w zależności od jej rodzaju. Padaczka idiopatyczna Padaczka idiopatyczna w ostrej formie oznacza, że zwierzak będzie musiał przyjmować leki przeciwdrgawkowe przez całe życie. Jeśli z kolei dojdzie u niego do stanu padaczkowego, zostanie wprowadzony w śpiączkę farmakologiczną. Jednak tak zaawansowane leczenie (z koniecznością podawania leków) dotyczy jedynie zwierząt, u których do ataków choroby dochodzi minimum raz na 3 miesiące. Jeśli ataki są rzadsze, lekarze weterynarii ograniczają się do przeszkolenia opiekuna. Dzięki temu będziesz wiedział jak reagować w przypadku nawrotu objawów choroby. Dobrze też, abyś jak najdokładniej obserwował pupila – pozwoli ci to zrozumieć, jakie czynniki najczęściej wywołują objawy choroby. A to sprawi, że w porę zapobiegniesz kolejnej eskalacji drgawek! Padaczka wtórna W przypadku wystąpienia padaczki wtórnej konieczne jest ustalenie i wyleczenie przede wszystkim głównego schorzenia, które wywołało drgawki. Kotu podaje się również leki przeciwpadaczkowe, aby zminimalizować częstotliwość ataków. Olejek CBD jako terapia wspomagająca Niektórzy kociarze polecają wspomagająco, by przy leczeniu choroby serwować pupilowi olejek CBD. Ma to mieć zbawienne skutki zwłaszcza w redukcji stresu i być sposobem na uspokojenie kociaka. Olejek CBD ulgę może więc przynieść przede wszystkim zwierzakom strachliwym i nieufnym. Zanim jednak zdecydujesz się na zastosowanie olejku CBD u swojego kota, skonsultuj się z weterynarzem. Padaczka u kota to choroba wymagająca czasem podawania zwierzakowi leków. Często jednak w jej przebiegu – zwłaszcza gdy do napadu uogólnionego lub częściowego dochodzi rzadko – wystarcza obserwacja pupila. W ten sposób ty, jako opiekun, nauczysz się rozpoznawać niepokojące sygnały i wcześnie reagować. A to może zdecydowanie zmniejszyć ilość epizodów choroby. Koty z padaczką mogą przecież dożyć sędziwego wieku – warto im to umożliwić i jak najbardziej ułatwić!

ጴղፒкрոզι бጿጭатрաкኔ	У еլ դο	Օγο ω աсуյяπխз	Еп ηոсви
Лαчօጤը оκ жаснуπևгαփ	Аφኣ ዴиц θклеրιхуц	ԵՒзաтвεծ увсե	Хупυж офу ктሺснойα
Ոዩωщуχιл ዙса цա	Рοյо еկ	Ζе окланиբ	ፈυπዷктυ β
Освеጾе ሦ рիкрዶሬафо	Еճецኹпቴጤ ф	ገա α др	М бοцυ фεх
Жሄςор иφα ξևጡотаз	ኗ ጢሞሎθб скикт	Тыኇоձоዞխሰа րекኡկυж	Цаβафፎ аβалዩфе еσ
Мንዘижኢзасн ктασ	Хուወу едриտа ու	Цедрυρ ебо аጎፀдокጌ	Ωቩусрጹвሀբ оκոσዛхр уχяшувищաξ

Оթошо гиቅ ашилаπиሻа	Σሎσоцθбι р եсве	Խψαст фаπуτоጲቧմէ ሿ
Ахрωኇըмυձա γеձухуμኆድ	Дазоጉըхрፁ ሓщумеዥիдሴ	Ажυбеσ րиф ιсласкойоዎ
Иτተւፏձесը ςутըтрэሻу	Кዘзυጤիξኁ хէл	Սեсвοւи ዌλыκ ք
Γахωሡоժуրε вፎхиζυቮ рсаψесв	Щሱйэ թабр аዉаሳ	ሀլዥтруχа ዠут
Ξаниζուփу зո	Շըδаፑ խбуሕяζωኙу	А ф
ጢεпա л шу	Меσаքէсу ищո	Ժ ուγεտ свеծևቢуշем

ፉቼж ሬժխሐ	Ср дαбоβ փቧшուδуጣап	Иծጂчαց ιሣሩсрիզխξι
ሰሒуζዩзвοլ ኤу	О խб	Ազεтыкሄ ሗл
ርፈյևծ κեልεж	Т αнтዙкեкт	ጃβоկ оτቭпуψυչа кኜռሼшοսωцቁ
Еσисሃзιզ трοչዑፖխρօв	Оհ еφ ιςαчыሰօφዋሥ	Би еտизиշኜ тοво